Dodany: 2009-01-03 00:04|Autor: bogna

Książki i okolice> Konkursy biblionetkowe

KONKURS NR 74 pt. SPRZEDAM, KUPIĘ, POTARGUJĘ czyli HANDEL w LITERATURZE


Przedstawiam KONKURS NR 74 pt. SPRZEDAM, KUPIĘ, POTARGUJĘ czyli HANDEL w LITERATURZE, który przygotowała Marylek:


Witam serdecznie, poświątecznie i posylwestrowo, wszystkich Konkursowiczów i życzę bardzo udanego Nowego Roku!
Teraz jednak, po odpoczynku, zabawie, miłym obżarstwie i jeszcze milszych różnych szaleństwach, czas wrócić do szarej codzienności. A cóż bardziej codziennego, zwyczajnego, a jednak niezbędnego, niż zakupy? Wszystko trzeba kupować – chlebek do jedzenia, pastę do zębów dla świeżości i książki dla radości życia. No, książki można jeszcze pożyczać. :-)
Punktów w konkursie handlowym kupować nie trzeba! Dostaje się je po prostu za odgadywanie fragmentów i odpowiedzi na pytania dodatkowe. Fragmentów jest 30. Jak z tego wynika, punktów można zdobyć multum, bo aż 90: po jednym za autora, tytuł i odpowiedź na pytanie dodatkowe.

Uwagi:

1. Jeśli cytat pochodzi z opowiadania proszę o podanie jego tytułu; to samo dotyczy wiersza.
2. Nie wszystkie książki biorące udział w konkursie czytałam, nie wszystkie mam ocenione.
3: Jeśli ktoś NIE CHCE standardowej podpowiedzi, które książki czytał i których autorów zna, proszę o powiadomienie mnie o tym w pierwszym mailu.
Mataczenia na forum mile widziane. Czołgi niekoniecznie, ale nieduże opancerzone motorowerki, hmm, czemu nie? ;-)

Odpowiedzi proszę przysyłać na adres: [...]
do dnia 13 stycznia (wtorek) , do północy.

Proszę podawać za każdym razem nick biblionetkowy. Maili zwrotnych należy spodziewać się raczej w godzinach wieczorno-nocnych i nie martwić się moim całodniowym milczeniem, jako że może to być milczenie kobiety pracującej. Gdyby jednak ktoś nie otrzymał odpowiedzi w ciągu 24 godzin, proszę na wszelki wypadek monitować, przecież listonosz może wpaść w zaspę śnieżną!

To co? Machniom?
Zapraszam do wspólnej zabawy i życzę powodzenia!



UWAGA!
Odpowiedzi nie zamieszczamy na Forum! Wysyłamy mailem!


FRAGMENTY KONKURSOWE



                                              SKLEPY
1.

     Zabrzęczał dzwonek, kiedy otworzyłem drzwi i wcisnąłem się do środka między miejscowe gospodynie i żony farmerów. Musiałem chwilę poczekać, lecz wcale mi to nie przeszkadzało, gdyż oglądanie pana Hatfielda przy pracy warte było wszystkie czekania świata.
     Pojawiłem się w odpowiedniej porze, albowiem właściciel był właśnie w wirze dokonywania wyboru. Stał zwrócony do mnie tyłem, siwowłosą lwią głowę przechylił lekko na szerokie ramię i pilnym wzrokiem przyglądał się wysokim słojom z cukierkami, stojącym rzędem pod ścianą. Ręce splótł na plecach, zaciskał je i rozluźniał na przemian, wpatrując się po kolei w każde ze szklanych naczyń. (…)
     Napięcie w sklepiku sięgnęło zenitu, kiedy Geoff wyciągnął rękę, następnie, kręcąc głową, cofnął ją i z westchnieniem podszedł do zgromadzonych dam. Ostatecznie, poważnie skinąwszy głową, wyprostował ramiona, wyciągnął dłonie i pochwycił jeden ze słoi. Obrócił się ku towarzystwu. Jego imponująca twarz rzymskiego senatora zmarszczyła się w dobrotliwym uśmiechu.
     - Proszę, pani Moffat – zagrzmiał w kierunku zwalistej matrony i trzymając oburącz szklane naczynie zademonstrował je, przechylając lekko, z gracją i respektem jubilera z firmy Cartier prezentującego brylantowy naszyjnik. – Zastanawiam się, czy to by pani nie zaciekawiło.
     Pani Moffat, dzierżąc koszyk na zakupy, pilnie obejrzała cukierki w słoju, owinięte w papierki.
     - Hm, sama nie wiem…
     - Jeżeli dobrze pamiętam, madam, wspomniała pani, że poszukuje czegoś w rodzaju rosyjskich karmelków, więc gorąco polecam te małe słodycze. Nie są zupełnie rosyjskie, mimo to bardzo smaczne, rozpływające się w ustach toffi.
     Soczyste tony jego opisu sprawiły, że zapragnąłem porwać cukierki i na miejscu je pochłonąć. Najwyraźniej podobny efekt wywarły na damie.
     - Zgoda , panie Hatfield – oznajmiła łakomie. – biorę pół funta.
Sklepikarz ukłonił się lekko.
     - Piękne dzięki, madam. Jestem pewien, że nie pożałuje pani swojego wyboru. (…) Kiedy z uczuciem wysypywał toffi na wagę, nim profesjonalnym gestem zapakował je do torebki, ponownie zapragnąłem tych łakoci.

* Co charakterystycznego dla tego sklepu znajdowało się zawsze na końcu lady?


2.

     Piątek jedenastego listopada był dniem szczytowym w karierze najnowszego sklepu w Castle Rock. W miarę jak ranek przechodził w południe i ludzie wymieniali na gotówkę czeki z tygodniówkami, ruch nasilał się z minuty na minutę. Gotówka w kieszeni stwarza wręcz przymus zakupów, który podsycała też przekazywana z ust do ust plotka, wychodząca od tych, którzy zdążyli odwiedzić sklep w środę. Wielu oczywiście wierzyło święcie, że ocena ludzi wystarczająco gruboskórnych, by odwiedzić jakiś sklep w dniu otwarcia, nie jest wiarygodna, lecz było to jednak zdanie mniejszości i w piątek srebrny dzwoneczek nad wejściem do (…) brzęczał sobie wesolutko caluteńki dzień.
     Od środy właściciel zdołał rozpakować, czy może przyjąć, nowy towar. (…)
     Były na przykład lalki. I przepięknie rzeźbione drewniane puzzle, niektóre dwustronne. I wspaniały zestaw szachów (…). Był naszyjnik z czarnych pereł, niewątpliwie bardzo kosztowny (..) i tak piękny, że patrzeć nań aż bolało.
     Były dwa klauny na sznurkach. Była pozytywka, stara, pięknie zdobiona; pan G. twierdził, że po otwarciu z pewnością gra cos bardzo pięknego, ale nie pamięta co, a pozytywka była zamknięta na głucho. Pan G. twierdził tez, że ktoś, kto ją kupi, będzie musiał po prostu dorobić kluczyk, powiedział również, że żyje jeszcze wystarczająco wielu starych ślusarzy artystów, by nie była to zbyt trudna sprawa. Kilkakrotnie pytano go, czy pozytywkę będzie można zwrócić, jeśli właściciel dorobi klucz i odkryje, że melodyjka mu się nie podoba. Odpowiadając na te pytania pan G. uśmiechał się tylko i pokazywał najnowszą, wiszącą na ścianie tabliczkę, która głosiła:
     „Nie zwracamy pieniędzy i nie dokonujemy wymiany zakupionych towarów. CAVEAT EMPTOR”.

* Jaka była zasada zapłaty za niebanalne artykuły?


3.

     Gdy M. wszedł do sklepu, zmieszał się niezmiernie, zastawszy tę damę, a brzęk bransoletek oszołomił go do reszty.
     - Czym mogę dziś panu służyć, panie C? – spytała wesoło i zalotnie panna Lucylla Harris, opierając się obu rękami o ladę sklepową.
     - Czy pani ma… ma… czy są grabie ogrodowe? – wyjąkał M.
     Panna Harris spojrzała na niego trochę zdziwiona, niezupełnie pewna, czy dobrze zrozumiała, że ktoś w połowie grudnia zapytuje o grabie ogrodowe.
     - Zdaje mi się, że zostały jeszcze jedna czy dwie sztuki – rzekła – lecz są na górze, w składzie. Pójdę sprawdzić.
     Podczas jej nieobecności M. zbierał siły do następnej próby.
     Kiedy panna Harris wróciła z grabiami i uprzejmie spytała: „Czym mogę jeszcze służyć, panie C?” – M. zebrał całą odwagę i rzekł:
     - A więc, ponieważ mi pani przypomniała, chciałbym dostać, to jest… rozumie się… chciałbym kupić… trochę nasion traw…
     Panna Harris słyszała, iż M. nazywano oryginałem. Obecnie doszła do wniosku, że to skończony wariat.
     - Nasiona sprowadzamy tylko na wiosnę – zauważyła wyniośle. – Teraz nie mamy żadnych na składzie.
     - Bez wątpienia, bez wątpienia… słusznie pani mówi – wyjąkał nieszczęśliwy M. chwytając grabie i zwracając się ku drzwiom. Lecz na progu sklepu przypomniał sobie, że nie zapłacił, i zawrócił. Podczas gdy panna Harris obliczała resztę, zebrał siły do ostatniej, rozpaczliwej próby.
     - Tak… jeśli nie zrobię tym wiele kłopotu… muszę… to jest… chciałbym prosić… o cukier.
     - Jaki? Biały? Czy ciemny? – spytała cierpliwie panna Harris.
     - O… zapewne… ciemny… - odrzekł M. słabo.
     - Oto jest jeszcze ostatnia beczułka – wskazała panna Harris pobrzękując bransoletkami. – To jedyny gatunek, jaki mamy.
     - Poproszę… poproszę o dwadzieścia funtów tego gatunku – rzekł M., któremu wielkie krople potu wystąpiły na czoło.

* Co naprawdę chciał kupić M.?


4.

     Sklep (…) znałem od dawna, ponieważ ojciec wysyłał mnie do niego po papier, a ciotka po mydło. Zawsze biegłem tam z radosną ciekawością, ażeby napatrzeć się wiszącym za szybami zabawkom. O ile pamiętam, był tam w oknie duży kozak, który sam przez się skakał i machał rękoma, a we drzwiach – bęben, pałasz i skórzany koń z prawdziwym ogonem.
     Wnętrze sklepu wyglądało jak duża piwnica, której końca nigdy nie mogłem dojrzeć z powodu ciemności. Wiem tylko, że po pieprz, kawę i liście bobkowe szło się na lewo od stołu, za którym stały ogromne szafy od sklepienia do podłogi napełnione szufladami. Papier zaś, atrament, talerze i szklanki sprzedawano przy stole na prawo, gdzie były szafy z szybami, a po mydło i krochmal szło się w głąb sklepu, gdzie było widać beczki i stosy pak drewnianych.
     Nawet sklepienie było zajęte. Wisiały tam długie szeregi pęcherzy naładowanych gorczycą i farbami, ogromna lampa z daszkiem, która w zimie paliła się cały dzień, sieć pełna korków do butelek, wreszcie – wypchany krokodylek, długi może na półtora łokcia.

* Jak nazywa się postać z książki będąca autorem powyższego opisu?


5.

     W tym momencie w rzeźbionym oknie wykuszu dostrzegł ruch. Wykusz zdobił fasadę ciemnoszarej kamienicy z czarną sztukaterią i mosiężnymi kołatkami u drzwi. Z początku Q. myślał, że jest to zwykły budynek mieszkalny. Ale później dojrzał dyskretny szyld „Błękitny Smok – Antyki”.
     Pospiesznie wspiął się na osiem stopni i szarpnął za klamkę, w głębi duszy obawiając się, że i tym razem odejdzie z kwitkiem. Ale, o dziwo, drzwi się otwarły i Q. wkroczył do przestronnego pomieszczenia, onieśmielającego swym wytwornym przepychem. Na podłodze leżał dywan w orientalne wzory, ściany zdobiły dyskretne chińskie tapety. Na eleganckim stoliku stał wazon, a w nim świeżo ścięte chryzantemy. Nad nimi wisiało lustro w złotej ramie ze zwieńczeniem w kształcie trzech śliwek. W powietrzu unosił się aromat egzotycznego drewna. Wszystko to przywodziło na myśl śmierć, a przygnębiające wrażenie potęgowało monotonne tykanie zegara.
     Przez chwilę wąsacz chłonął tę tajemniczą atmosferę, ale wkrótce poczuł na sobie czyjś wzrok. Błyskawicznie odwrócił się i stanął twarzą w twarz z hebanową figurą nubijskiego niewolnika z turbanem na głowie. Oczy ze szlachetnych kamieni błysnęły nań złowrogo.

* Jak nazywała się dzielnica, w której mieścił się antykwariat?


6.

     Klienci wchodzący (…) Wejściem Północno-Zachodnim trafiają najpierw do Kosmetyków. (…)

     Z Kosmetyków może skierować się na południe do Perfumerii albo na wschód do Artykułów Skórzanych. Nad Perfumerią unosi się wonna mieszanina dziesięciu tysięcy rozmaitych zapachów, od której aż łzy płyną z oczu. Woń kilku hektarów wyprawionej skóry, która wypełnia Artykuły Skórzane jest nieco mniej odrażająca, więc Frank udaje się na wschód, by potem skręcić na południe, do Pieczywa. (…) Chłodziarki zapchane bagietkami, plackami, rogalikami i struclami pomrukują z sytym zadowoleniem.
     Dalej są Delikatesy Świata podzielone na sekcje, w których zza przystrojonych zgodnie ze stereotypowymi skojarzeniami stoisk sprzedaje się specjały z różnych krajów. (…)
     Na wschód od Delikatesów zaczyna się cuchnące piekło Serów, lecz Frank podąża prosto na południe, do Lodów. Od ponad trzystu zamrażarek z przezroczystymi pokrywami wionie arktycznym chłodem. W zamrażarkach tkwią pojemniki z lodami (…). Prawie wszystkie można także nabyć w postaci jogurtów lub sorbetów. (…)
     Od serca budowli dzieli go jeszcze tylko jeden dział: Cukiernia. To ponad wszelką wątpliwość materialne odwzorowanie dziecięcych wyobrażeń o raju i spełnienie koszmarnych snów uczciwych stomatologów. Stosy lizaków sięgają sufitu, rzędy słojów z krówkami, toffi i innymi ciągutkami tworzą długie ulice, na ladach piętrzą się piramidy ciastek i ciasteczek. Okrągłe lizaki rozkwitają wszędzie jak kwiaty, wokół kas wiją się niczym węże długie wstęgi lukrecji, a firmowe czarno-białe cukierki (…) kusząco błyszczą zawinięte w błyszczący zielonkawy celofan.

* Jak się nazywa sklep o bardzo dużej powierzchni, sprzedający szeroki asortyment towarów codziennego użytku?


                                          KSIĘGARNIE

7.

     Całe popołudnie spędziłem w księgarni. Nie było w niej książek. Nie drukowano ich już od pół wieku bez mała. (…) Nie można już było szperać po półkach, ważyć w ręce tomów, czuć ich ciężaru, zapowiadającego rozmiar lektury. Księgarnia przypominała raczej elektronowe laboratorium. Książki to były kryształki z utrwaloną treścią. (…) Tak że wszystkie moje zakupy zmieściły się w jednej kieszeni, choć było tego prawie trzysta tytułów. Garść krystalicznego zboża – tak wyglądały książki. Wybrałem sporo dzieł historycznych, socjologicznych, trochę statystyki, demografii i to, co dziewczyna z Adaptu poleciła mi z psychologii. Parę większych podręczników matematycznych, większych, oczywiście w sensie zawartej treści, a nie rozmiarów. Robot, który mnie obsługiwał, sam był encyklopedią, dzięki temu, że – jak mi powiedział – jest bezpośrednio połączony poprzez elektronowe katalogi z wzornikami wszelkich możliwych dzieł na całej Ziemi. W księgarni znajdowały się zasadniczo tylko pojedyncze „egzemplarze” książek, a kiedy ktoś ich potrzebował, utrwalało się treść pożądanego dzieła w kryształku.

* Co to jest Adapt?


8.

     (…) stał w otwartych drzwiach jak wryty.
     Przed nim ciągnęło się długie, wąskie pomieszczenie, niknąc w mrocznej głębi. Pod ścianami stały regały, sięgające do sufitu i zapchane książkami wszelkich kształtów i wielkości. Na podłodze piętrzyły się sterty wielkich foliałów, na kilku stołach leżały stosy mniejszych tomów, oprawnych w skórę i połyskujących po bokach złoceniami. Za ścianą z książek, która na przeciwległym krańcu pomieszczenia wznosiła się na wysokość wzrostu mężczyzny, widać było blask lampy. W owym blasku co jakiś czas wzbijał się w górę obwarzanek dymu, powiększał się i wyżej rozpływał w ciemności. Wyglądało to jak sygnały, którymi Indianie przekazują sobie wiadomości ze szczytu na szczyt. Widać ktoś tam siedział (…).

* Kto tam siedział?


                                  TARGOWISKA I BAZARY

9.

     Przy wyjeździe z Olongapo było co najmniej pięćdziesiąt kramów, wszystkie oferowały to samo: owoce, warzywa, napoje orzeźwiające i papierosy. „Rosa’s Store”, „Nancy’s Store”, „Jenny’s Store” – i tak bez końca.
(…)
     Poszli na bazar przy Santa Rita. B. oglądał używane t-shirty i tanie szorty i kupił tylko to, o co prosili go więźniowie. Kiedy zaczął padać deszcz, podjechali pod halę targową i ponad godzinę krążyli pośród gór mięsa. Podeszwy ich sandałów stopniowo zabarwiały się na czerwono.
     Po deszczu nad targowiskiem unosiły się delikatne smugi pary i mgły. B. kupił chleb i ryż, owoce i warzywa. Pozostało tylko jedno: drink w dzielnicy uciech.

* Jakiej narodowości był B.?


10.

     Jak w każdą sobotę Maks zrobił rundkę po Pchlim Targu na Clignancourt. Poszedł tam na piechotę północnym zboczem wzgórza Montmartre. Chwilę poszperał u sprzedawcy, u którego Lea wymieniła poplamione egzemplarze Nike’ów ofiarowane jej przez Perrette w zeszłym tygodniu, a potem wszedł do wielkiego hangaru z nadwyżkami towarów kolonialnych i rozpoczął poszukiwania w ogromnym stosie przeróżnych przedmiotów. Nagle zauważył dwóch bardzo podekscytowanych, dobrze ubranych facetów. Pomyślał, że się biją. To nie była jego sprawa. Wtedy dostrzegł papugę: faceci próbowali ją złapać.
     A to już była jego sprawa. (..)
     Maks z zadrapanym nosem, czerwonym uchem, posiniaczonym policzkiem i w poszarpanych portkach popchnął drzwi do salonu. Miał jedenaście lat i duszę kpiarza. Kiedy wracał z Pchlego Targu, za każdym razem przynosił jakiś dziwny, wartościowy przedmiot. Tym razem przedmiot miał pióra i śmierdział.

*Jak miała na imię papuga?


11.

     Połazili trochę po straganach. Czując na sobie podejrzliwe spojrzenie Cesara, Julia wzięła do ręki drewniany talerz z topornie namalowanym pożółkłym pejzażem przedstawiającym scenę wiejską: wóz zaprzężony w dwa woły oddalał się drogą pośród drzew.
     - Chyba nie zamierzasz tego kupić, skarbie – wycedził antykwariusz z wyrzutem. – To wyrób nikczemny… Nawet nie chcesz się potargować?
     Julia otworzyła przewieszoną przez ramie torbę wyciągnęła portmonetkę, nie zwracając uwagi na protesty Cesara.
     - Nie wiem, na co się tak skarżysz – odparła przyglądając się, jak pakują jej talerz w stary tygodnik ilustrowany. – Zawsze powtarzałeś, że ludzie comme il faut nigdy nie kłócą się o cenę: mam albo płacić bez gadania, albo odejść z podniesioną głową.
     - Ta zasada nie sprawdza się w tym miejscu – Cesar rozglądał się z obojętnością zawodowca, marszcząc nos na widok plebejskich budek z tandetą. – Nie z tymi ludźmi. (…)
     Z torebką przyciśniętą do boku w obawie przed kieszonkowcami Julia ruszyła znów między stragany. W tej części Rastra był za duży ścisk, zawróciła więc na pięcie ku schodkom, z których roztaczał się wspaniały widok na plac i główną ulicę jarmarku, zapełnionego budami i plandekami oraz kłębiącym się pod nimi tłumem.

* W jakim mieście odbywa się opisywany jarmark staroci?


12.

     Było głośno. Ludzie kłócili się, targowali, wrzeszczeli, śpiewali. Natrętnie zachwalali swe towary i wykrzykiwali ich zalety. Brzmiała muzyka – tuzin różnych rodzajów muzyki, grany na tuzin różnych sposobów na dziesiątkach odmiennych instrumentów; w większości nietypowych, niezwykłych, niemożliwych.
     Richard czuł zapach jedzenia. Wszelkich rodzajów jedzenia.
     W całym sklepie rozstawiono kramy. Obok, czy wręcz na ladach, z których za dnia sprzedawano perfumy, zegarki, bursztyn, jedwabne apaszki, teraz wznosiły się zaimprowizowane stoiska.
     Wszyscy coś kupowali. Wszyscy coś sprzedawali.
     Richard wędrował po wielkich salach sklepu niczym pogrążony w transie. Nie potrafił nawet zgadnąć, ilu ludzi zjawiło się na targu: tysiąc, dwa tysiące, pięć?
     Na jednym z kramów piętrzyły się butelki, pełne i puste, butelki wszelkich możliwych kształtów i rozmiarów. Na innych sprzedawano lampy i świece. Minął stoisko z błyszczącą złotą i srebrną biżuterią, i następne, sprzedające ozdoby zrobione najwyraźniej z wnętrzności starych radioodbiorników. Dostrzegł też kramy oferujące wszelkie możliwe książki i ubrania – nowe, połatane i dziwaczne, a także specjalistów od tatuażu, dentystę, zgarbionego starca sprzedającego kapelusze, coś, co na oko bardzo przypominało łaźnię, nawet kowala… A co kilka kramów natrafiał na kogoś sprzedającego jedzenie. Część sprzedawców gotowało swe potrawy na otwartym ogniu – curry, ziemniaki, kasztany, grzyby, chleb.

* Richard poszukuje dziewczyny o nietypowym imieniu. Jakim?


13.

     Suk w Mahdii był targowiskiem po prostu przecudownym. Na porozkładanych na ziemi płachtach piętrzyły się stosy owoców i jarzyn mniej więcej znajomych, obok nich zaś leżały jakieś tajemnicze przyprawy, korzenie i jakby kawałki kory, kompletnie obce, nigdy w życiu nie widziane. Pani K. wąchała je ostrożnie, usiłując odgadnąć czym są i do czego mogą służyć. Pana R. zainteresowały wymiary nowej dętki ułożonej obok patatów i jadowicie fioletowej cebuli. Dętka okazała się nieodpowiednia dla fiata, co go nieco zmartwiło. Część przemysłowa targowiska reprezentowały przeróżne wyroby z wełny, sznurka i trzciny oraz stragany, zaopatrzone w nieprzebrane bogactwo najrozmaitszych ciuchów, przeważnie bardzo lśniących i złocistych. (…)
     Egzotyka objawiała się w postaci ogromnej ilości miedzianych naczyń, jakichś garnków, rynienek, półmisków, stoliczków, misek i innych przedmiotów, nie wiadomo do czego przeznaczonych, a także w stosach dywaników, mat, plecionek, pęków jakiejś trzciny, ozdób z ziaren, nasion i koralików. Zwalone na kupę leżało runo świeżo ostrzyżonych owiec, nie było natomiast uprzędzionej wełny, na którą czyhała pani K.

* Jak miały na imię dzieci pani K. i pana R.?


14.

     W milczeniu minął dwa długie kompleksy budynków, na parterze których mieściły się magazyny i sklepy z osprzętem, podziwiając ich wielkość, okazałość – i wiek! – oraz to, że ulica jest taka prosta, i oto znalazł się na kwadratowym rynku.
     W odróżnieniu od sklepów przy kei rynek nie był wcale opuszczony; handel morski być może podupadł, ale trudności nie dotarły jeszcze na odległość dwóch bloków w głąb lądu. Grupki mężczyzn, z niewielką liczbą kobiet i dzieci, tłoczyły się na udeptanej ziemi, powietrze wypełniał szum ich rozmów, głośny i nieprzerwany jak rozbijanie fal morskich o skały. (…)
     Mocny zapach korzeni przenikał tu wszystko bardziej niż na ulicach, którymi przedtem wędrował. Tobas nie potrafił znaleźć jego źródła, ale przypuszczał, że dobiega z okolicznych magazynów.
     Stało tu też parę budek i wózków z próbkami lin, drobnymi wyrobami żelaznymi, świecami i innymi towarami przydatnymi na statkach, a nie, jak był do tego przyzwyczajony, ziarnem i płodami rolnymi.
     Większą część rynku jednakże zajmowali ludzie tłoczący się wokół osób, które nie wydawały się mieć żadnych dóbr na sprzedaż. Jedni wspięli się na skrzynki albo stołki, a inni zadowalali się staniem na ziemi.

* W jakiej dziedzinie specjalizował się Tobas?


15.

     Na Rynku wrzask i harmider. Tłum w barwnych ubiorach krąży dokoła Ratusza, który dumnie wznosi się pośrodku placu. W Ratuszu na dole kramnice bogate, dostanie w nich czego dusza zapragnie. Tu sklepy ormiańskie z tkaninami tureckimi, haftowanymi złotem i srebrem, z dywanami perskimi i indyjskimi szalami; tam Szkot suknem i płótnem zamorskim handluje; ówdzie poważny Turek z długą brodą i cybuchem w ustach zasiadł za ladą, na której figi, daktyle, rodzynki, bakalie przeróżne stosami się piętrzą, aż ślinka idzie, a jeszcze gdzie indziej Niemiec czy Holender zabawki ma takie, łątki, czyli lalki, koniki, pieski, piłki, że aż oczy bolą patrzyć i chciałoby się mieć to wszystko na własność.
     Maciuś i Halszka przewijają się wśród ludzkiej gromady zręcznie i szybko, jak dwa piskorze; sami nie wiedzą, na co spojrzeć. I to wabi, i to nęci. Wszędzie jest tyle piękności, że można by rok chyba cały po Rynku wędrować i jeszcze by się wszystkiego nie zobaczyło.

* Jak nazywał się potwór, który zabijał wzrokiem?


                                            AUKCJE

16.

     Foxy Fred, ubrany w kapelusz jak z westernu oraz czerwoną kurtkę puchową, stał na platformie i przemawiał do setki albo i więcej chętnych, którzy stali zgromadzeni ramię przy ramieniu.
     - Oto oryginalna latarnia ze starej stodoły, z knotem w komplecie. Kto da pięć?... Pięć?... Kto da cztery?... Widzę jednego dolara… Kto da dwa? Dajcie dwa… Dwa już mam. Kto da trzy? Gdzie jest trzy? Trzy dolce! Żadne pieniądze! Chcę cztery, chcę cztery, chcę cztery.
     Aby wziąć udział w aukcji, trzeba było pobrać kartę opatrzoną numerem od tej samej kobiety odzianej w czerwoną kurtkę, która rejestrowała zakupy w księdze i odbierała pieniądze. Q. nie miał zamiaru nic licytować, ale mimo to wziął kartę z numerem 124.
     - Uwaga! Uwaga! – krzyczał pracownik firmy aukcyjnej. Faceci w czerwonych firmowych wiatrówkach podnieśli wysoko obite tapicerką krzesło, by zademonstrować je zgromadzonej publiczności.
     Mimo całego zamieszania licytacja przebiegała powoli. Klienci byli albo znudzeni, albo ospali od ciepła bijącego z przenośnych piecyków. Nagle Foxy Fred skupił ich uwagę. Zaraz po dwóch ofertach zezwolił na sprzedaż fotelu na biegunach po bardzo niskiej cenie. Publiczność protestowała.
     - Jeśli wam się nie podoba, obudźcie się i licytujcie! – skrzyczał ich.

* Jak się nazywa para najlepszych przyjaciół Q.?


17.

     Z chwilą rozpoczęcia aukcji, kiedy wywołano pierwsze pozycje, zrozumiałem, dlaczego nie zdołałem tu wypatrzeć nikogo znajomego, dlaczego nikogo z obecnych nigdy nie widziałem u siebie w księgarni, dlaczego nie ma tu księgarzy, a w każdym razie żadnego markowego księgarza, którego bym znał. Doktor Pickvance okazał się nie tyle kapłanem, nie tyle sędzią pokoju, ile szarlatanem z kramu na Jarmarku Bartłomiejowym, nabijającym w butelkę łatwowierną gawiedź. Był to skończony nieuk lub oszust, bo nawet z ostatniego rzędu mogłem zobaczyć, jak koloryzuje, wychwalając każdy tom, który asystent (…) unosił wysoko, żeby mogło się napatrzeć całe zgromadzenie. (…) Często zaczynał licytację od pensa czy dwóch, ale zebrani szybko podbijali do szylinga, potem do funta, a po minucie czy dwóch łomotał młotek, a to kuriozum wykrzykiwało triumfalnie:
     - Sprzedana! Za trzydzieści szylingów! Dżentelmenowi w drugim rzędzie!
     Te oszukańcze, budzące zgrozę zagrania sprawiły, że jedną czy dwie pozycje sprzedano, zanim zdążyłem się zorientować, o jakiego rodzaju wolumin chodzi.

* Czy narrator kupił na opisywanej aukcji cokolwiek?


                                         TARGI RÓŻNE

18.

(…) Łodzie są tu na wagę złota, a właściwie nie ma ich wcale.
     Na te słowa korespondenci zaczęli domagać się, by ich z sobą zabrał, i uciekając się niemal do fizycznej przemocy poczęli powiewać mu przed oczyma zielonymi banknotami i wciskać do rąk złote dwudziestodolarówki. Z początku opierał się, lecz w końcu ustąpił i ostatecznie zgodził się użyczyć im miejsca w łodzi, biorąc po trzysta dolarów za osobę. Zmusili go także do przyjęcia należności z góry. Kiedy rozczuleni dziennikarze pisali do swych redakcji listy donoszące o miłosiernym Samarytaninie (…), sam dobroczyńca wracał czym prędzej do Szweda nad jezioro Linderman.
     - Hej, człowieku! Dajcie no tę łódź! – wykrzyknął na powitanie, dzwoniąc dziennikarskim złotem i pożądliwie wpijając wzrok w gotową już barkę.
     Szwed spojrzał nań chłodno i potrząsnął głową.
     - Ile wam daje tamten gość? Trzysta? Macie tu czterysta. Dobijamy targu.
     Usiłował gwałtem wcisnąć pieniądze cieśli, który jednak nie chciał ich przyjąć.
     - Ja myślę, że to na nic. Obiecałem łódź tamtemu. Pan musi zaczekać.
     - Macie tu sześćset. To moje ostatnie słowo. Chcecie , to bierzcie – nie, to nie. Tamtemu powiecie, że zaszła omyłka.
     Szwed ugiął się.
     - Ja myślę, że zgoda – rzekł w końcu, a kiedy Rasmunsen widział go po raz ostatni, cieśla za pomocą swej łamanej mowy na próżno starał się wyjaśnić tamtym klientom rzekomą omyłkę.

* Czym handlował Rasmunsen?


19.

     Koło trzeciej zaparkowałem na podwórzu u Haskettów i poszedłem wybrać towar. (…)
     - Coś już dla pana odłożyłem. Niech pan idzie obejrzeć!
     Zaprowadził mnie przed hałdy fartuchów. No cóż. Nie był to zły towar, co stwierdziłem od pierwszego wejrzenia, ale wystrzegałem się, żeby nie dać tego po sobie poznać. Byłby to błąd, zresztą Haskett niczego takiego ode mnie nie oczekiwał. Fartuchy były kolorowe, w odcieniach, które na pewno będą się podobały. W moich wioskach pójdą jak woda.
     - Po ile? –spytałem mimochodem, bez zainteresowania.
     - Dolar dwadzieścia pięć – padła błyskawiczna odpowiedź.
     - Szkoda – powiedziałem i odwróciłem się w stronę bluzek.
     - Co szkoda? Jaka znowu szkoda, człowieku?
     - Szkoda, że takie drogie.
     - Drogie? Dolar dwadzieścia pięć? Zwariował pan? – podniósł ręce do głowy, ale włosów na razie sobie nie wyrywał.
     - Ja? – zdziwiłem się.
     - A kto tu miałby zwariować? – zdziwił się jeszcze bardziej.
     - Nie mogę przecież kupować po dolarze dwadzieścia pięć, a sprzedawać po dolarze piętnaście.
     - Słowo daję, tak głupiego drummera w życiu nie widziałem. Jeśli ma pan zamiar rozdawać za darmo, to pańska sprawa. Ale ja nie kradnę.

* Z kim podróżuje główny bohater, komiwojażer?


20.

     - Dobrze – rzekł Riabinin, siadając i opierając się o poręcz krzesła, co widocznie nie przychodziło mu z łatwością. – Musi jednak książę koniecznie ustąpić mi trochę, pieniądze co do jednej kopiejki mam już gotowe – kto ze mną ma do czynienia na pieniądze nie czeka nigdy. (…)
     - I tak już za darmo bierzesz pan las – odezwał się L. – Szkoda, że Stiepan Arkadiewicz trochę za późno przyjechał do mnie. Gdybym był wiedział o tym wcześniej, to ja bym oszacował las.
     Riabinin podniósł się z krzesła, uśmiechnął się i nic nie mówiąc, obrzucił L. spojrzeniem.
     - Konstanty Dmitriewicz jest nadzwyczaj skąpy – odezwał się wreszcie Riabinin, zwracając się ku Stiepanowi Arkadiewiczowi – od niego nie sposób cokolwiek kupić. Targowałem raz pszenicę i nawet ładne pieniądze za nią dawałem.
     - Po cóż mam swoją własność oddawać panu za darmo? Przecież nie znalazłem tego na ziemi, ani nie ukradłem.
     - Zmiłuj się pan, ale w obecnych czasach kraść przecież nie można. (…) Świadczę się sumieniem, że panowie za drogo cenią las i że w żaden sposób nie będę mógł wyjść na swoje, niech więc książę będzie łaskaw ustąpić mi cokolwiek.
     - Czy panowie umówiliście się już, czy też jeszcze nie? Jeżeli się już umówiliście, w takim razie nie macie się czego targować, a jeżeli nie skończyliście jeszcze, to ja kupuję las – rzekł L.
     Z twarzy Riabinina, która przyjęła w jednej chwili okrutny, jastrzębi, krwiożerczy wyraz, znikł w jednej chwili uśmiech i kupiec prędko rozpiął kościstymi palcami surdut, pod którym miał czerwoną koszulę, kamizelkę z miedzianymi guzikami i łańcuszek od zegarka, i wydobył stary, gruby pugilares.
     - Wybaczy pan, ale las jest mój – wyrzekł, przeżegnawszy się z pośpiechem i wyciągnął rękę. - Niech pan będzie łaskaw wziąć pieniądze, las jest mój.

* Od kogo Riabinin kupił las?


21.

     Świat trufli pełen jest sekretów, ale obcy może nieco go zbadać, jeśli uda się do którejś ze wsi w okolicy Carpentras. Tamtejsze kawiarnie robią interesy na calvadosie i marc, podawanych do śniadania, a pojawienie się w drzwiach nieznajomej twarzy powoduje, że mrukliwe rozmowy nagle milkną. Na zewnątrz mężczyźni stojący w ciasnych, zaaferowanych grupkach wąchają i w końcu ważą pokryte ziemią bryły, obchodząc się z nimi ostrożnie i traktując je z szacunkiem. Grube zwitki stu-, dwustu- i pięćsetfrankowych banknotów, liczonych i ponownie przeliczanych, z częstym ślinieniem palców, przechodzą z rąk do rąk. Zainteresowanie ze strony obcych przybyszów jest tutaj źle widziane.
     Ten nieoficjalny rynek to jeden z pierwszych etapów podróży, która wiedzie na stoły trzygwiazdkowych restauracji i lady rujnująco drogich paryskich delikatesów (…). Ale nawet tutaj, w tym zapadłym kącie, gdzie się kupuje trufle wprost od ludzi z żałobą za paznokciami i zapachem wczorajszego czosnku w oddechu, używających pokiereszowanych, dychawicznych samochodów i starych koszy lub plastikowych toreb zamiast eleganckich teczek – nawet tu ceny są, ja lubią mówić miejscowi, tres serieux. Trufle sprzedaje się na wagę, a standardową jednostką jest jeden kilogram. W 1987 roku kilo trufli na wiejskim targu kosztowało co najmniej dwa tysiące franków gotówką. (…)
     Dwa tysiące franków to cena wyjściowa. Ponieważ każdy pośrednik musi wycisnąć swoje, zanim trufle dotrą do miejsca przeznaczenia (…) cena zapewne się podwoi. U Fauchona bez trudu osiągnie pięć tysięcy franków za kilogram, ale tam przynajmniej można płacić czekiem.

* Dlaczego trufle są tak drogie?


22.

Stanęły w ogonku wrony.
- Czy są muchy na bony?
- Much nie mamy. Ale za chwilę
będą motyle.
- A komarowe sadło?
Dawno mi do dzioba nie wpadło.
Obleciałam trzy ogonki:
ogonek myszki
szpaka,
i pliszki,
która bardzo go sobie chwali.
Ale i tam sadła nie dawali.
A tak bym sobie pojadła
sadła!
- Ja poproszę pół ćwierci biedronki.
Tylko bez kości,
żeby się pan wrona nie złościł
i nie krakał: „Jakaś ty głupiutka,
moja żono!
Niby to jesteś wroną,
a dajesz się wystrychnąć na dudka…”

* Czy wrony są w Polsce pod ochroną?


                                    WYMIANA BARTEROWA

23.

     - Polska kiełbasa jest tania jak barszcz w Krakowie – poinformował go M.
     - Ach, polska kiełbasa – westchnął tęsknie generał. – Wiecie, że oddałbym wszystko za kawał polskiej kiełbasy. Wszystko.
     - Nie musi pan oddawać wszystkiego. Niech mi pan odda do dyspozycji po jednym samolocie na każdą stołówkę, z pilotami, którzy będą wykonywać moje polecenia. Oraz niewielki zadatek a konto zamówienia, jako dowód zaufania.
     - Ale Kraków leży o setki mil za linią frontu. Jak się dostaniecie do tej kiełbasy?
     - W Genewie jest międzynarodowa giełda na polską kiełbasę. Zawiozę po prostu do Szwajcarii fistaszki i wymienię je na polską kiełbasę po cenach rynkowych. Oni przerzucą fistaszki do Krakowa, a ja przywiozę panu polską kiełbasę. Za pośrednictwem syndykatu kupi pan tyle kiełbasy, ile pan zechce. Będą też mandarynki, z lekka tylko sztucznie barwione, j jajka z Malty i whisky z Sycylii. Kupując od syndykatu będzie pan płacił samemu sobie, ponieważ ma pan udział w zyskach, więc tak naprawdę będzie pan dostawał wszystko, co pan kupuje, za darmo. Co pan o tym sądzi?

* Ale we wszystkim był jeden kruczek. Jaki?


24.

     W tej części Afryki między ludźmi Sahary a osiadłymi plemionami Sahelu i zielonej sawanny istniała od wieków wymiana towarowa zwana handlem niemym. Ludzie Sahary sprzedawali sól, dostając w zamian złoto. Tę sól (…) przynosili na głowach z wnętrza Sahary czarni niewolnicy Tuaregów i Arabów prawdopodobnie nad rzekę Niger, gdzie dokonywała się cała transakcja: „Gdy Murzyni dojdą już nad wodę, czynią, co następuje – opowiada XV-wieczny kupiec wenecki Alvise da Ca’da Mosto – każdy z nich usypuje z przyniesionej przez siebie soli kopczyk, oznacza go, po czym odchodzą od ustawionych w szereg solnych pagórków i cofają się o pół dnia drogi w tę samą stronę, z której przyszli. Wtedy przybywają ludzie z innego murzyńskiego plemienia, którzy nigdy nikomu się nie pokazują ani z nikim nie rozmawiają: przybywają na dużych łodziach, prawdopodobnie z jakichś wysp, wysiadają na brzeg i ujrzawszy sól, kładą obok każdego kopczyka pewną ilość złota, a następnie wycofują się, pozostawiając i sól, i złoto. Gdy odejdą, wracają ci, którzy sól przynieśli, i jeżeli ilość złota uznają za wystarczającą, zabierają je, pozostawiając sól; jeżeli nie, nie biorą ani złota ani soli, i znowu się wycofują. Wtedy ponownie nadchodzą tamci i zabierają sól z tych kopczyków, przy których nie ma złota; przy innych kładą więcej złota, o ile uznają to za właściwe, albo nie zabierają soli. W ten właśnie sposób prowadzą ze sobą handel, nie widząc się wzajemnie i wcale ze sobą nie rozmawiając. Trwa to już od bardzo dawna, i choć cała ta rzecz wydaje się niewiarygodna, zapewniam was, że jest prawdziwa”.

* W jakich krajach afrykańskich mieszkają dziś Tuaregowie?


25.

     W dwa dni później, 28 maja, rozpoczął się wielki targ, lakoni, podczas którego mieli się spotkać handlarze z większych faktorii położonych w głębi kraju oraz tubylcy przybywający z sąsiednich prowincji. Na rynku (…) sprzedawano nie tylko niewolników, ale również wszelkie płody żyznej Afryki, napływające tutaj jednocześnie z ich wytwórcami.
     Od samego rana na rozległym placu w Kanzondzie panował trudny do opisania ruch. Zgromadziło się tu około pięciu tysięcy osób. (…)
     Jak już wspominaliśmy, środek płatniczy używany przez kupców afrykańskich stanowili niewolnicy. Jeśli chodzi o tubylców, płacą oni za wszystko szklanymi koralikami, wyrabianymi w Wenecji i noszącymi różne nazwy w zależności od barwy. Białe, matowe paciorki zwą się kaczokolo, czarne- bubulu, a różowe – sikunderecze. Koraliki te lub perełki nanizane na dziesięć, podwójnie opasujących szyję sznurów, czyli khete, tworzą fundo; wartość jego jest bardzo znaczna. Najczęściej jednak używaną miarą jest woreczek owych perełek, ważący siedemdziesiąt funtów, czyli frasilah. (…) w braku szklanych paciorków używane są na afrykańskich rynkach czterocentymowe zanzibarskie monety pise albo pochodzące ze wschodniego wybrzeża muszelki, zwane wiungua. Plemiona ludożercze przywiązywały pewną wagę do posiadania zębów ludzkich, które tubylcy nawlekają na sznurek i wieszają sobie na szyi, zjadłszy zapewne uprzednio ich właścicieli. Obecnie jednakże ów środek płatniczy wychodzi stopniowo z użycia.

* Z jakimi państwami graniczy Malawi?


                                  KUPNO / SPRZEDAŻ USŁUG

26.

     Mark zawahał się i przez kilka sekund myślał o paru rzeczach. Nie był jeszcze gotów, by wyrzucić z siebie wszystko.
     - Ile wynosi pani honorarium? – zapytał.
     - Nie wiem, jakiego rodzaju to sprawa.
     - A jakiego rodzaju sprawy pani bierze?
     - Głównie dotyczące maltretowanych albo zaniedbywanych dzieci. Także dzieci porzuconych. Często chodzi o adopcję. Niekiedy o uchybienia lekarskie względem noworodków. Ale przeważają sprawy o maltretowanie. Mam do czynienia z wieloma ciężkimi przypadkami.
     - To dobrze, bo ta sprawa jest naprawdę poważna. Jedna osoba nie żyje, jedna jest w szpitalu. Policja i FBI chcą ze mną rozmawiać.
     - Słuchaj, Mark, domyślam się, że nie masz pieniędzy, żeby mnie wynająć, zgadza się?
     - Tak.
     - Prawo wymaga, żebyś wpłacił mi pewną sumę jako zaliczkę. Z chwilą kiedy to zrobisz, staję się twoim adwokatem i możemy zaczynać. Masz dolara?
     - Tak.
     - To daj mi go jako zaliczkę.
Mark wyciągnął banknot dolarowy z kieszeni i podał go Reggie.
     - To wszystko, co mam. (…)
Położyła banknot na stole i powiedziała:
     - Okay, teraz jestem twoim adwokatem, a ty moim klientem.

* Czy był nakręcony film według tej książki?


27.

     Malarz szedł wzdłuż wagonów, szukając kogoś wewnątrz pociągu. Naraz zatrzymał się przed oknem, z którego wychyliła głowę kobieta. Z tej odległości P. ujrzał jedynie szopę niesfornych, na srebrno ufarbowanych włosów i ciemne okulary. Spoza tej srebrnosiwej szopy włosów wyłoniła się kanciasta, gorylowata twarz jakiegoś mężczyzny. Oboje zamienili z malarzem kilka słów i za chwilę jegomość o gorylowatej twarzy zaczął przez okno podawać malarzowi pakunki.
     „Uwaga! – pomyślał P. – To będą najodpowiedniejsi klienci”.
     Nie namyślając się wiele, zbliżył się do malarza i zagadał z humorem:
     - Szanowanie mistrzowi! Widzę, że szanowne towarzystwo na wczasy zjechało. Jeżeli trzeba, to służę luksusowym wózkiem dla uciążliwego bagażu. (…)
     To powiedziawszy chwycił pierwszą z brzegu walizkę i bez porozumienia zaniósł ja na wózek. Transakcja była załatwiona. (…)
     - Ile ci się należy? – usłyszał zniecierpliwiony głos malarza.
     - Ze stacji dwa kilometry – rzekł przebiegle P., w którym nagle odezwała się żyłka handlowa. – Cztery sztuki i ten składak – wyliczył naprędce – wypadałoby pięć złotych za sztukę, a za składak dziesiątaka. Ale jeżeli szanowny mistrz uważa, że to za mało, to może jeszcze co nieco dorzucić, zwłaszcza, że to zagraniczny towar.
     - Ty masz głowę do interesów! – malarz roześmiał się i wręczył chłopcu pięćdziesięciozłotowy banknot.


* Jak się nazywali najlepsi koledzy P.?


28.

     W. już nie słuchał. Machnął ręka i pobiegł (…). Chciałem go zatrzymać, ale ledwie zrobiliśmy kilka kroków, on sam zawrócił gwałtownie, tak że wpadliśmy na niego i zderzyliśmy się głowami.
     - Przepraszam, panowie – rzekł W. trzymając się za rozbite czoło – z pewnością zdziwił was mój niespodziewany odwrót, a raczej zawrócenie z drogi, lecz znów zapomniałem. Małe zaćmienie umysłowe.
     - Czego zapomniałeś?
     - Pobrać honorarium.
     - Czy nie za wcześnie żądasz?
     - Nie chciałbym tego robić w obecności kolegi L. To dość krępująca czynność. Obawiam się nadto, iż L. nie byłby zadowolony, widząc, że handluję (…). Powiem mu, że do przekazania wam x skłoniło mnie serce, to znaczy serce, które mi okazaliście. Czy nie sądzicie, że tak będzie lepiej? Szlachetniej jakoś i bardziej poetycko?
     - Sądzimy – odparł Z., po czym nie bez wahania wyciągnął pugilares i wręczył W. sumę złotych czterdzieści siedem i dziesięć groszy. – Tylko pamiętaj, w razie gdyby S. odmówił (…) kwota podlega zwrotowi, uiścisz nadto dopłatę w wysokości dziesięciu procent z tytułu strat i szkód moralnych.

* Jaki pseudonim nosił kolega L.?


29.
     Wciąż trwała pora, gdy większość mieszkańców właśnie wstała albo wybierała się do łóżek. Dlatego niewielu tylko klientów „Rozbitego Bębna” widziało, jak D. zstępuje schodami do głównej sali. (…)
     Grubas robił właśnie awanturę małemu (…), który sprzątał za barem.
     - Co to jest, do diabła? – zawołał, kiedy cała trójka przedefilowała obok niego.
     - Lepiej nic nie mów – syknął Hugh. D. kartkował już swoją książkę.
     - Co on robi? – Grubas wziął się pod boki.
     - Ta książka mówi mu, co powiedzieć – mruknął Hugh. – Wiem, że to brzmi śmiesznie.
     - Jak książka może powiedzieć człowiekowi, co mówić?
     - Pragnę noclegu, pokoju, kwatery, zakwaterowania, pełne wyżywienie, czy pokoje są czyste, pokój z widokiem, jaka jest opłata za jedna noc? – wyrzucił jednym tchem D.
     Grubas spojrzał na Hugha. Żebrak wzruszył ramionami.
     - Ma mnóstwo pieniędzy – wyjaśnił.
     - W takim razie powiedz mu, że trzy miedziaki. (…)
     - ? – zapytał obcy. Grubas wystawił trzy tłuste, czerwone paluchy, a twarz przybysza rozsłoneczniła się nagle wyrazem zrozumienia. Sięgnął do sakiewki i położył na dłoni oberżysty trzy duże, złote monety.
     Grubas przyglądał im się z uwagą. Przedstawiały mniej więcej czterokrotną wartość całego „Rozbitego Bębna”, łącznie z obsługą. Spojrzał na Hugha. Z tej strony nie mógł oczekiwać pomocy. Spojrzał na obcego. Przełknął ślinę.
     - No tak – oświadczył nienaturalnie wysokim głosem. – Oczywiście dojdą jeszcze posiłki.

* Jak nazywała się rzeka przepływająca przez miasto?


                        A CO ZROBIĆ, GDY NIE MA PIENIĘDZY?

30.

     Przed kasą wił się długi wąż czekających pasażerów. Panował taki tłok, że trudno było stwierdzić, kto stoi w kolejce, a kto nie stoi. Stanąłem więc blisko okienka i zacząłem udawać, że stoję już od dawna. Nie udało mi się jednak. Jakiś starszy pan zawołał, żebym stanął tam, gdzie trzeba, i w ogóle nauczył się porządku. Jakaś pani ujęła się za mną. Ktoś jeszcze wtrącił, że mu pociąg odejdzie, jeżeli wykupię przed nim bilet. Tak się okropnie zaczęli kłócić, że nie spostrzegli, kiedy znalazłem się z D. przed okienkiem.
     - Dwa zniżkowe do Szczecina! – zawołałem zdyszany.
     - Która klasa? – zapytała kasjerka.
     - Może być druga. Nam wszystko jedno.
     Kasjerka wyjęła z szafki dwa bilety, a ja tymczasem zwróciłem się do D.:
     - Dawaj forsę.
     D. zrobił zdziwione oczy (…).
     - Jaką forsę?
     - No te pięć stów.
     - Przecież ty zabrałeś te pieniądze.
     - Ja? Tyś chyba z byka spadł.
     - Przecież tobie ciocia dała.
     - A ja myślałem, że tobie.
     - A ja jestem przekonany, że właśnie tobie – powiedział D. z przekąsem. Chciał jeszcze coś dorzucić, ale nie zdążył, bo właśnie w tej chwili kasjerka rzuciła przede mnie dwa bilety.
     - Dwieście szesnaście sześćdziesiąt – dodała urzędowym tonem.

* Dokąd – docelowo - jechali bohaterowie?

================================
Dodane 21 kwietnia 2011:
Tytuły utworów, z których pochodzą konkursowe fragmenty, znajdziesz tutaj:
Rozwiązanie konkursu
Wyświetleń: 82328
Dodaj komentarz
Przeczytaj komentarze
ilość komentarzy: 162
Użytkownik: bogna 2009-01-03 00:05 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Wchodzimy w Nowy Rok; może trzeba zacząć go od interesów?
Marylek podpowiada, jak można zaistnieć w handlu.
Zapraszamy do zabawy :-)
Użytkownik: annmarie 2009-01-03 00:08 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Konkurs! :)
Użytkownik: mika_p 2009-01-03 00:24 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Melduję, że wysłałam maila!
Użytkownik: bogna 2009-01-03 00:26 napisał(a):
Odpowiedź na: Melduję, że wysłałam mail... | mika_p
Miły początek :-) Gratuluję!
Użytkownik: Marylek 2009-01-03 00:31 napisał(a):
Odpowiedź na: Melduję, że wysłałam mail... | mika_p
Mika, jaka Ty szybka jesteś! Spodziewaj się odpowiedzi, jak tylko sprawdzę Twoje oceny. Ale tak na pierwszy rzut oka - wszystko dobrze! :)))
Użytkownik: kasiunia2 2009-01-03 00:34 napisał(a):
Odpowiedź na: Mika, jaka Ty szybka jest... | Marylek
Ojejku kolejny konkurs:) Tak szybko jeszcze po poprzednim nie ochłonełam. Zabieram sie zatem do roboty.
Użytkownik: StatekMilosci 2009-01-03 00:34 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
a ja chyba nic nie znam ;(
tzn w sumie tylko przeglądnęłam, a dodając, że mój mózg o tej godzinie nie pracuje to może jednak nie będzie tak źle;) mam nadzieję...
Użytkownik: Marylek 2009-01-03 00:58 napisał(a):
Odpowiedź na: a ja chyba nic nie znam ;... | StatekMilosci
Właśnie sprawdziłam - straszną nieprawdą jest, że nic nie znasz! :)
Wyśpij się zdrowo, a rano czekam na maila (dostaiesz wtedy informacje dodatkowe).
Użytkownik: Czajka 2009-01-03 05:48 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Och! Jaki piękny temat, mam śliczny pomysł do kontrhandlu. I już wiem ostatnie!! No i kozaka oczywiście znam i brązowy cukier (po co nam tyle cukru?) i chyba trufle. :)
Użytkownik: Marylek 2009-01-03 10:54 napisał(a):
Odpowiedź na: Och! Jaki piękny temat, m... | Czajka
Oczywiście, że znasz to wszystko, o czym mówisz (i to w dodatku podlejszy gatunek cukru był), a nawet więcej. Pozostaje Ci tylko iść na pocztę. :)
Użytkownik: Czajka 2009-01-03 11:51 napisał(a):
Odpowiedź na: Oczywiście, że znasz to w... | Marylek
A teraz taki brązowy trzęsący cukier jest drogi i trendy. :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-03 08:11 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
W ciemno melduję się do ślicznego konkursu :-)
Książkowe zakupy uwielbiam, więc może nie będzie najgorzej :))
Lecę czytać dusiołki.
Użytkownik: KrzysiekJoy 2009-01-03 13:31 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Kilka produktów kupionych bez stania w kolejce, na niektóre chyba mam kartki a resztę będę chyba kupował spod lady.:)
Użytkownik: asbb 2009-01-03 16:24 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Tak na początek, tanio kupię wszelkie mataczenia do 7 i 24. Te fragmenty nie dają mi spokoju :-).
Użytkownik: Czajka 2009-01-03 17:10 napisał(a):
Odpowiedź na: Tak na początek, tanio ku... | asbb
Tanio to znaczy za ile? :)
Proszę bardzo, mogę mataczyć 7, chociaż nie wiem czy czytałam, chyba nie, bo nie lubię. No, ale większość lubi i wielbi, a nawet przyrządza z siódemki, albo nie, najpierw mi powiedz za ile.
Ja poznałam po tych nieszczęsnych książkowych kryształkach. No bo czy kryształki są ładne? Nie są. I za taką nieładność w wizjach siódemki nie lubię. :)
Użytkownik: asbb 2009-01-03 20:29 napisał(a):
Odpowiedź na: Tanio to znaczy za ile? :... | Czajka
Dziękuję za pomoc, chociaż trafiłem na to trochę inaczej. A czego szukasz, bo mam kilka dusiołków na sprzedaż. Co prawda wybór dość skromny, ale jakaś perełka się pośród nich znajdzie ;-).
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 07:35 napisał(a):
Odpowiedź na: Dziękuję za pomoc, chocia... | asbb
Kupię za każdą cenę 20, 25, 28 i 29. Bo mnie nie męczą a powinny. Mogę się wymienić na wrony i muchę za talon, jak już zgadnę, bo na razie nie zgadłam. :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-04 08:43 napisał(a):
Odpowiedź na: Kupię za każdą cenę 20, 2... | Czajka
20 faktycznie powinno;), bo nie wspomniana w dusiołku, choć krewna bliska jednego wspomnianego, męczącą miała sytuację rodzinną i osobistą też :)
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 09:01 napisał(a):
Odpowiedź na: 20 faktycznie powinno;), ... | Akrim
Już chyba błyskotliwie wpadłam na narodowość. :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-04 09:15 napisał(a):
Odpowiedź na: Już chyba błyskotliwie wp... | Czajka
No to już polecisz, jak ekspres :))
Użytkownik: janmamut 2009-01-04 09:13 napisał(a):
Odpowiedź na: Kupię za każdą cenę 20, 2... | Czajka
20. Klasyka konkursowa.
25. Nikt przecież nie pomyli Czajki z mamutem, a strusia z żyrafą się zdarzyło.
28 sam chciałbym wiedzieć.
29. A jeśli do D. dodamy B., to będzie łatwiej?
Użytkownik: Szuler 2009-01-04 11:04 napisał(a):
Odpowiedź na: 20. Klasyka konkursowa. ... | janmamut
No i 29 to też klasyka konkursowa :D A nie powinna być ;)
Użytkownik: joanna.syrenka 2009-01-06 17:06 napisał(a):
Odpowiedź na: No i 29 to też klasyka ko... | Szuler
Po tej klasyce poznałam :P
Dwustukrotne dzięki. :]
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 11:32 napisał(a):
Odpowiedź na: 20. Klasyka konkursowa. ... | janmamut
Czy Be to ten ulubiony prawie skorupiak? Strusie są dla mnie za skomplikowane jako nieloty. :)
Użytkownik: janmamut 2009-01-04 11:44 napisał(a):
Odpowiedź na: Czy Be to ten ulubiony pr... | Czajka
Prawie skorupiak! Podoba mi się! Po namyśle stwierdzam, że należy Ci się jabłko.
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 19:54 napisał(a):
Odpowiedź na: Prawie skorupiak! Podoba ... | janmamut
Jabłko niezgody czy mądrości? ;))
Użytkownik: janmamut 2009-01-05 06:06 napisał(a):
Odpowiedź na: Jabłko niezgody czy mądro... | Czajka
Cały sad, gdzie sobie coś znajdziesz.
Użytkownik: McAgnes 2009-01-04 21:59 napisał(a):
Odpowiedź na: Kupię za każdą cenę 20, 2... | Czajka
28 - tu przedmiotem hadlu jest owo tajemnicze x, tak sprytnie ukryte we fragmencie. Czemu tak zamaskowane? Bo jak je zgadniemy, to mamy tytuł! A czemu małe, a nie duże? Bo pojedyncze i tanie dość... A jeśli dojdziemy do odpowiedzi na pytanie dodatkowe, to od razu spójrzmy na dusiołka 16. Pasują do siebie.
Użytkownik: Annvina 2009-01-05 21:11 napisał(a):
Odpowiedź na: 28 - tu przedmiotem hadlu... | McAgnes
Czy owo tajemnicze x przypadkiem nie jest trochę niematerialne, tzn raczej informacja niż przedmiot?
Użytkownik: McAgnes 2009-01-06 14:36 napisał(a):
Odpowiedź na: Czy owo tajemnicze x przy... | Annvina
Dokładnie tak :)
Użytkownik: Valaya 2009-01-03 17:44 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Pierwsze koty za płoty, zamówienia na towary wysłane :) Szykują się następne.
Użytkownik: McAgnes 2009-01-03 18:19 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
No to trzeba się przyjrzeć wystawionym towarom i kombinować zaskórniaki :P
Użytkownik: Marylek 2009-01-03 19:44 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
OGŁOSZENIE dla wszystkich p.t. Handlarzy i Przekupniów.
Odpowiedzi na różne geograficzno-biologiczne pytania dodatkowe mogą, oczywiście, być wyszukiwane w necie. To nie są w końcu teksty literackie, prawda? I nikt tu od nikogo nie wymaga, żeby tak na pamięć wiedział gdzie leży, dajmy na to, Szczecin. :-p
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 07:41 napisał(a):
Odpowiedź na: OGŁOSZENIE dla wszystkich... | Marylek
Albo wrona gdzie leży i czy ma bodyguarda. Hyhy, to mi się przypomniało, jak moje dziecko będąc wybitnym matematykiem przy logicznym ocenianiu zdań największą trudność miało z określeniem czy Paryż to stolica Francji. :)
Użytkownik: mika_p 2009-01-03 19:44 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
3, 5, 10, 13, 16, 29, 30 - najłatwiejsza część za mną, to mam odgadnięte po nocnym czytaniu i dziennym czytaniu.

A teraz to ja bym pohandlowała.
Bo na przykład taki fragment siódmy... wytypowałam sobie siedmiu autorów i dalej ani w ząb.

Siódemka nade mną krąży w tym konkursie chyba, bo siedem mam odgadnione ;)
Użytkownik: kasiunia2 2009-01-03 19:52 napisał(a):
Odpowiedź na: 3, 5, 10, 13, 16, 29, 30 ... | mika_p
Ja dopiero wysłałam nr 3, więc ze mną nie pohandlujesz.
Użytkownik: asbb 2009-01-03 20:24 napisał(a):
Odpowiedź na: 3, 5, 10, 13, 16, 29, 30 ... | mika_p
Siódemka już się znalazła. Możesz ja mieć zupełnie za darmo, jeśli dokładnie poczytasz sobie inne wątki na forum. Siódemka też mnie dręczyła, bo znałem ten fragment, chociaż takich rzeczy nie czytuję ;-)
Użytkownik: hburdon 2009-01-03 22:55 napisał(a):
Odpowiedź na: 3, 5, 10, 13, 16, 29, 30 ... | mika_p
Dostałam odgórny prikaz handlowania fragmentem 22, informuję więc - na dobry początek - że tytuł wierszyka jest adekwatny do treści, a autor... hm... autor jest leniuszek, jak się na mnie popatrzy z odpowiedniej strony.

Oprócz tego mam 3, 4 (bardzo łatwe ale trochę podchwytliwe), 13, 21, 23, 24, 26, 29.
Użytkownik: Annvina 2009-01-06 12:17 napisał(a):
Odpowiedź na: Dostałam odgórny prikaz h... | hburdon
Szepnęła byś coś o 24, bo ponoć bardzo znane i ponoć bardzo dziwne, ze nie znam... a może znam, tylko jeszcze o tym nie wiem???
Użytkownik: hburdon 2009-01-06 16:19 napisał(a):
Odpowiedź na: Szepnęła byś coś o 24, bo... | Annvina
Strzel w pierwszą książkę, która kojarzy ci się z Afryką.

Jeśli nie trafisz, to pomyśl o fortepianie. W kontekście kości słoniowej. I Beatlesów.
Użytkownik: janmamut 2009-01-03 23:28 napisał(a):
Odpowiedź na: 3, 5, 10, 13, 16, 29, 30 ... | mika_p
To 13 jest niby łatwa? Czyżby miała coś wspólnego z 16? Bo ten fiat to mnie do kraju ciągnie...
Użytkownik: mika_p 2009-01-03 23:36 napisał(a):
Odpowiedź na: To 13 jest niby łatwa? Cz... | janmamut
Tak. Akcja 13 i 16 dzieje się na Ziemi i są to powieści realistyczne a nie żadna fantastyka.

I to chyba wszystko, co je łączy.
Fiat cię dobrze ciągnie jeśli chodzi o autora, ale główna część 13 dzieje się za wodą. W kraju tylko początek.
Użytkownik: mika_p 2009-01-03 23:41 napisał(a):
Odpowiedź na: Tak. Akcja 13 i 16 dzieje... | mika_p
A, nie, przepraszam, jeszcze płeć autora.
Użytkownik: janmamut 2009-01-04 00:01 napisał(a):
Odpowiedź na: Tak. Akcja 13 i 16 dzieje... | mika_p
Dziękuję! Wnioskuję, że w 7 wybrałaś już z siedmiu autorów tego najlepszego. :-)
Użytkownik: mika_p 2009-01-04 00:33 napisał(a):
Odpowiedź na: Dziękuję! Wnioskuję, że w... | janmamut
A skąd. Pomyślę o tym jutro.
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 07:34 napisał(a):
Odpowiedź na: Dziękuję! Wnioskuję, że w... | janmamut
Najlepszy, hyhy, najlepszy, najpracowitszy może i inny na naj. I prawie najmokrzejszy. :)
Użytkownik: pawelw 2009-01-04 11:59 napisał(a):
Odpowiedź na: To 13 jest niby łatwa? Cz... | janmamut
> To 13 jest niby łatwa?

13 jest banalna. :)
Rozpoznałem po pierwszych trzech słowach.

Choć trochę mylące, bo głównymi bohaterami nie są pani K. i pan R. tylko ich najbliżsi krewni.
Użytkownik: hburdon 2009-01-04 19:29 napisał(a):
Odpowiedź na: > To 13 jest niby łatwa? ... | pawelw
No i Marylek zapomniała zapytać o imię jednego ważnego bohatera...
A lampy nie były Aladyna.
Użytkownik: Czajka 2009-01-04 12:47 napisał(a):
Odpowiedź na: To 13 jest niby łatwa? Cz... | janmamut
Tak, Paweł dobrze prawi i podpowiada zresztą w sposób niedozwolony i pewnie też miał z tego powodu kłopoty w szkole, jak na niego popatrzyli czulej niż wygląda. :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-04 10:06 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Z pierwszej piętnastki brakuje mi sporo (z drugiej zresztą też..) - 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15. I z tego znam tylko jednego rodzica - 13, ale i tak nie wiem, kto to może być :(
I jeszcze męczy mnie okrutnie malarz i reszta z 27, bo czytałam, a nie znam..
Użytkownik: Akrim 2009-01-04 19:40 napisał(a):
Odpowiedź na: Z pierwszej piętnastki br... | Akrim
Nawet bez matactw trochę się zmieniło na lepsze :) 6, 7, 13 i 27 kupione :))
Użytkownik: StatekMilosci 2009-01-04 22:37 napisał(a):
Odpowiedź na: Nawet bez matactw trochę ... | Akrim
12. kojarzy (mi) się z podziemiami, ściekami, kanałami....i takie tam:))
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 20:44 napisał(a):
Odpowiedź na: 12. kojarzy (mi) się z po... | StatekMilosci
Jak dobrze, że tak Ci się kojarzyło! Wlazłam w te podziemia i kupiłam co trzeba :)) Dzięki! :-)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 14:59 napisał(a):
Odpowiedź na: Nawet bez matactw trochę ... | Akrim
To 6. bym wzięła za rozsądna cenę, ewentualnie handelek wymienny. :-)
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 21:02 napisał(a):
Odpowiedź na: To 6. bym wzięła za rozsą... | Anna 46
6 a właściwie jej tytuł, mimo że bardzo krótki, trudno mataczyć, jeśli się nie zna właściwego obcego języka.. ;( Rodzic ma (przynajmniej w Biblionetce) tylko jedno dziecko :)
Użytkownik: Annvina 2009-01-05 21:18 napisał(a):
Odpowiedź na: Z pierwszej piętnastki br... | Akrim
Posiadam odgórną dyrektywę głównego ministra handlu by mataczyć 14, bo ponoć mało osób czytało (ponad 200 ocen w Biblionetce, ale może akurat nie wśród konkursowiczów), ale jak ja mam mataczyć, jak sama ledwo pamiętam??? Pierwsza nieśmiała próba: 14 jest magiczna, ale w pewien sposób ograniczona...
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 22:02 napisał(a):
Odpowiedź na: Posiadam odgórną dyrektyw... | Annvina
Dorzucę, że gdyby odrzucić z 14 drugą cyfrę to jest ograniczona tym, co zostało.. :))
Użytkownik: Marylek 2009-01-04 20:34 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Szanowni p.t. KLIENCI!
Niniejszym ogłaszam, że tylko dwa towary nie znalazły jeszcze nabywców: nr 17 i 19. Polecam je Waszym zdwojonym wysiłkom. Mam nadzieję, że nie będę musiała ich przeceniać ani dodawać bonusów. Wszak i tak już gardło sobie podrzynam...
Resztą wystawionego towaru proszę śmiało handlować między sobą. ;)
Użytkownik: KrzysiekJoy 2009-01-05 14:09 napisał(a):
Odpowiedź na: Szanowni p.t. KLIENCI! N... | Marylek
17 już mam potwierdzoną. Nasza sprzedawczyni nie zachowuje się profesjonalnie, gdyż zamiast zachwalać wystawiony towar, zniechęca nas do jego zakupu. A czy Ty Marylko masz swoją własną pieczęć? Ja osobiście nie i nie jestem entuzjastą takowych.:)))
Użytkownik: Marylek 2009-01-05 14:35 napisał(a):
Odpowiedź na: 17 już mam potwierdzoną. ... | KrzysiekJoy
Nie, nie mam pieczęci i nie chę mieć, nie podobają mi się.
Ale chciałabym mieć taką papierową naklejkę, wiesz, takie wydają mi się bardzo szlachetne. I wiem, co bym chciała na niej mieć! Otwartą książkę, a na niej śpiącego kota. Wyobrażasz sobie, dwa w jednym, to co Marylek najbardziej kocha!
No i stosowny napis, oczywiście... :)))
Użytkownik: KrzysiekJoy 2009-01-05 14:50 napisał(a):
Odpowiedź na: Nie, nie mam pieczęci i n... | Marylek
A co do 17 to nazwisko ponoć zobowiązuje... dajmy mu jeszcze czas i poczekajmy na dalsze jego powieści.:)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 14:58 napisał(a):
Odpowiedź na: A co do 17 to nazwisko po... | KrzysiekJoy
Witajcie Kochani Klienci!
To ja poproszę, ze zniżką rzecz jasna:
5. 6. 9. 16. 17. 18. 22. i 25.
Pozostałe chyba (bardzo "chyba") mam i oczekuję propozycji. :-)
Użytkownik: janmamut 2009-01-05 15:14 napisał(a):
Odpowiedź na: Witajcie Kochani Klienci!... | Anna 46
Święto! Co prawda Mędrców ze Wschodu dopiero jutro, ale widzieć Ciebie znowu w konkursie też chyba się kwalifikuje choćby na lokalne świątko.

Skoro w 25 nie wystarczyły żyrafy i strusie, to może kompas i żelazo na coś się nada?
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 16:03 napisał(a):
Odpowiedź na: Święto! Co prawda Mędrców... | janmamut
Żyrafy, strusie, kompas, żelazo... omatko... chyba się nie nada; czuję się zabełtana błękitnie w głowie. :-)
Użytkownik: janmamut 2009-01-05 16:26 napisał(a):
Odpowiedź na: Żyrafy, strusie, kompas, ... | Anna 46
To może o 5 i 16:

Mówimy – Lenin, a w domyśle – partia,
mówimy – partia, a w domyśle – Lenin.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 16:39 napisał(a):
Odpowiedź na: To może o 5 i 16: Mówi... | janmamut
Dziękuje Ci bardzo, świetne mataczenie, ale 5. i 16. nabyłam już na czarnym rynku. :-)
Użytkownik: janmamut 2009-01-05 16:45 napisał(a):
Odpowiedź na: Dziękuje Ci bardzo, świet... | Anna 46
I widzę, że masz 19, której podobno jeszcze nikt nie upolował...
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 16:51 napisał(a):
Odpowiedź na: I widzę, że masz 19, któr... | janmamut
Mam, ale bez potwierdzenia - chcesz?
Użytkownik: janmamut 2009-01-05 17:04 napisał(a):
Odpowiedź na: Mam, ale bez potwierdzeni... | Anna 46
Pewnie! Już mam tak szalone pomysły, kiedy fartuch mógł kosztować 1,25$, że każda sugestia jest cenna.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 17:56 napisał(a):
Odpowiedź na: Pewnie! Już mam tak szalo... | janmamut
Tatuś po sąsiedzku, w ojczyźnie złotego pienistego.
Bohater jeździ po stanach (dolary - nie ma czołgu) z kimś jakby prawie z afrykańskiego buszu.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 19:18 napisał(a):
Odpowiedź na: A co do 17 to nazwisko po... | KrzysiekJoy
Dlaczego nikogo nie ma! Powinno być czynne całą dobę; składam protest jako przedstawiciel Gildii Kupców! :-)
Dajcież mi wrony na talony i 17. nieszczęsną.
Użytkownik: hburdon 2009-01-05 20:25 napisał(a):
Odpowiedź na: Dlaczego nikogo nie ma! P... | Anna 46
Wroni autor był mi geograficznie bliski przez wiele lat, ale się przeprowadził (ja zresztą też, ale trochę później i w drugą stronę). Biblionetka rzecze, że jest mało znany, choć napisał sporo. Ja znam autora z kilku rzeczy, ale nie z konkursowej. Generalnie - dla młodszych lirycznie. Jedną, a może nawet dwie z tych, które znam, pomataczyć mógłby Gałczyński: "Zapytajcie Artura, daję słowo: nie kłamię, ale było jak ulał sześć słów w tym telegramie..."
Użytkownik: Vemona 2009-01-05 20:29 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
No cóż, do handlu nie mam specjalnych uzdolnień, na razie spróbowałam kupić 3; 12; 13; 26 i 30. Zobaczę co z tego wyniknie, jak się uda, to może rozszerzę asortyment zakupów?
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 20:43 napisał(a):
Odpowiedź na: No cóż, do handlu nie mam... | Vemona
Promocja, tylko u mnie!
3. ja już siwa jestem, ale kiedyś warkocza miałam;
12. tatuś współtworzył z moim ukochaniem; takie nieokreślone w tytule;
13. no wiesz! Tam brakuje najważniejszego bohatera z fenomenalną inteligencją. Lista rzeczy do zabrania! Pamiętasz? Zaczyna się wszystko u nas!
30. ślę Ci promienny uśmiech i szczęśliwych wojaży życzę.
:-)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-05 20:45 napisał(a):
Odpowiedź na: No cóż, do handlu nie mam... | Vemona
Omatko! Już to kupiłaś, tak? To nic nie szkodzi, może się komu przyda! :-D
Użytkownik: Vemona 2009-01-05 21:00 napisał(a):
Odpowiedź na: Omatko! Już to kupiłaś, t... | Anna 46
Ty mi powiedz, czy to co ja myślę o 20, że masz z nią wiele wspólnego, to dobrze czy źle myślę??? :D
Użytkownik: janmamut 2009-01-05 21:10 napisał(a):
Odpowiedź na: Ty mi powiedz, czy to co ... | Vemona
No wiesz! Zamiast się cieszyć, że wróciła, to jej źle życzysz?! ;-)
Użytkownik: Vemona 2009-01-05 21:24 napisał(a):
Odpowiedź na: No wiesz! Zamiast się cie... | janmamut
A czy ja mówię, że ona mi się z zakończeniem kojarzy??? W życiu!!
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 12:47 napisał(a):
Odpowiedź na: No wiesz! Zamiast się cie... | janmamut
Mamuciku najmilszy, a czego Ci trzeba (oprócz jadła i napoju)? Konkursowo. :-)
Użytkownik: janmamut 2009-01-06 13:59 napisał(a):
Odpowiedź na: Mamuciku najmilszy, a cze... | Anna 46
Po nocnych odpowiedziach Organizatorki jeszcze, niestety, 19 (mam nadzieję, że źle zrozumiałem Twoje mataczenia, a nie, że dowiedziałaś się o niecelnym strzale) i 9.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 18:28 napisał(a):
Odpowiedź na: Po nocnych odpowiedziach ... | janmamut
Będzie kłopot, bo nie czytałam 19. - szperam od czasu do czasu po rozmaitych Czytelniach i tam kiedyś znalazłam fragmenty 19., bardzo urokliwe; tytuł jest taki higieniczno-optymistyczny i "buszowy mieszkaniec" jako towarzysz podróży.
A 9. Ci GSP nie mataczyła? 9. to jej debiut a mamusia tegoż jest bardzo znana i lubiana u nas za... no, właśnie jakby, żeby nie czołgiem: magia w następnym po idach (to jest niekonkursowe, najpopularniejsze).
Użytkownik: janmamut 2009-01-07 13:17 napisał(a):
Odpowiedź na: Będzie kłopot, bo nie czy... | Anna 46
Dziękuję! Bez Ciebie bym błądził, jak ten biedak z 25, którego, jak rozumiem, już znalazłaś.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-08 11:40 napisał(a):
Odpowiedź na: Dziękuję! Bez Ciebie bym ... | janmamut
Biedaka z 25. znalazłam natychmiast po matactwach odnośnie młodych oficyjerów. :-) Nie lubię czytać tego tatusia, ale oglądać ekranizacje - tak.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 11:34 napisał(a):
Odpowiedź na: Ty mi powiedz, czy to co ... | Vemona
Bardzo dobrze myślisz, chociaż mam inne otczestwo! :-)
Użytkownik: Vemona 2009-01-06 11:46 napisał(a):
Odpowiedź na: Bardzo dobrze myślisz, ch... | Anna 46
Uff, to dobrze myślałam. :)) No, to doszło mi 4 i 20, trzeba o reszcie pomyśleć. :)
Użytkownik: Annvina 2009-01-06 12:31 napisał(a):
Odpowiedź na: Omatko! Już to kupiłaś, t... | Anna 46
Oj przydało się, przydało :) Dziękuję bardzo za tę 30, wprawdzie jeszcze nie sprawdzona, ale to zawsze jakiś trop :)
Użytkownik: mafiaOpiekun BiblioNETki 2009-01-05 20:52 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
A ja nie moge dostać 4 i autorów 12, 13, 18, 25.
Ale za to mam 3, 15, 20, 21 i 30. :)
Użytkownik: kasiunia2 2009-01-05 21:08 napisał(a):
Odpowiedź na: A ja nie moge dostać 4 i ... | mafiaOpiekun BiblioNETki
To tak jak ja czytalam 4 i powinnam znac autora 25 ale grypa blokuje mi szare komórki.
Użytkownik: joanna.syrenka 2009-01-05 21:12 napisał(a):
Odpowiedź na: To tak jak ja czytalam 4 ... | kasiunia2
Tobie też? :(
Mnie również wszystko się plącze, ale coś tam sobie przypominam...
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 21:15 napisał(a):
Odpowiedź na: To tak jak ja czytalam 4 ... | kasiunia2
Rodzic 25 może być wszędzie - np. pod ziemią, nad ziemią... lub akurat objeżdżać ziemię dookoła :)) Taka niespokojna dusza z niego ;)
Użytkownik: Annvina 2009-01-05 21:24 napisał(a):
Odpowiedź na: Rodzic 25 może być wszędz... | Akrim
No to Tatuś już jasny, ale które dziecię? Część znam z licznych wizualizacji. Ojej, ależ on był płodny!!! Nawet nie wiedziałam...
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 21:29 napisał(a):
Odpowiedź na: No to Tatuś już jasny, al... | Annvina
Płodny jak nie wiem co :)) Ale dzieci kształcił, niektóre nawet na oficerów.. ;)
Użytkownik: Annvina 2009-01-05 21:37 napisał(a):
Odpowiedź na: Płodny jak nie wiem co :)... | Akrim
I ci oficerowie też mieli dzieci?
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 21:47 napisał(a):
Odpowiedź na: I ci oficerowie też mieli... | Annvina
Ten szukany był za młody trochę, żeby je już mieć :))
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 21:09 napisał(a):
Odpowiedź na: A ja nie moge dostać 4 i ... | mafiaOpiekun BiblioNETki
4 najprędzej kupisz w zabawkowym :)
Użytkownik: Vemona 2009-01-05 21:16 napisał(a):
Odpowiedź na: 4 najprędzej kupisz w zab... | Akrim
Omatko, to jest to, czego ja nie lubię!! Tak sądzę po tym, co mówisz. :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-05 21:34 napisał(a):
Odpowiedź na: Omatko, to jest to, czego... | Vemona
Niestety ;( Ale będąc młodą.. to znaczy młodszą.. panienką, chyba lubiłaś :)))
Użytkownik: Vemona 2009-01-05 22:09 napisał(a):
Odpowiedź na: Niestety ;( Ale będąc mło... | Akrim
Właśnie nie, zawsze wolałam Kubusie. :))
Użytkownik: mafiaOpiekun BiblioNETki 2009-01-05 21:20 napisał(a):
Odpowiedź na: 4 najprędzej kupisz w zab... | Akrim
Wysłałam 4 i 25. Hmm... trochę świta, ale nie wiem czy dobrze. ;)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 12:12 napisał(a):
Odpowiedź na: A ja nie moge dostać 4 i ... | mafiaOpiekun BiblioNETki
4. się zapomniało? Niektórzy wolą "tediberki".
12. tatuś bywał widziany w towarzystwie tatusia 29.
13. mamusia tu jest, a mylący fragment, bo brakuje jednego bohatera, któren to bohater pozostaje w opozycji do ukochania GSP.
18. bardzo płodny tatuś, kojarzy przede wszystkim z tym, co za oknem teraz.
25. tatuś też płodny, ja za nim nie przepadałam, chłopczyńskie takie.
Użytkownik: mafiaOpiekun BiblioNETki 2009-01-06 14:01 napisał(a):
Odpowiedź na: 4. się zapomniało? Niektó... | Anna 46
4 i 25 już mam, chociaż półkę z 4 zwykle omijałam. ;)
18 chyba zaczęło dzwonić, a 12 i 13... chyba się w detektywa zamienię. ;)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 14:19 napisał(a):
Odpowiedź na: 4 i 25 już mam, chociaż p... | mafiaOpiekun BiblioNETki
13. znasz mamusię, oj znasz. Pisywała radośnie o rodzinie i znajomych ze zwłokami w tle, bo teraz już tak radośnie nie pisuje (wg mnie). To tutaj to dla młodzieży jest, chociaż ja to też lubię.
12. było już świetnie mataczone.
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 14:20 napisał(a):
Odpowiedź na: 4 i 25 już mam, chociaż p... | mafiaOpiekun BiblioNETki
O, masz:
"12. kojarzy (mi) się z podziemiami, ściekami, kanałami....i takie tam:))"
Użytkownik: mafiaOpiekun BiblioNETki 2009-01-09 16:33 napisał(a):
Odpowiedź na: O, masz: "12. kojar... | Anna 46
Mam. A wiesz, jak trafiłam w autora od razu pomyślalam o tej książce. :)
Użytkownik: Szreq 2009-01-05 21:58 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Bardzo chętnie nabyłabym coś o 9 lub 23. Za nic nie mogę tego dostać.
Użytkownik: Valaya 2009-01-05 22:05 napisał(a):
Odpowiedź na: Bardzo chętnie nabyłabym ... | Szreq
23. stoi w todze z numerem na klacie ;)
Użytkownik: Szreq 2009-01-05 22:41 napisał(a):
Odpowiedź na: 23. stoi w todze z numere... | Valaya
Dzięki za cynk już lecę w kolejkę:)
Użytkownik: hburdon 2009-01-05 22:06 napisał(a):
Odpowiedź na: Bardzo chętnie nabyłabym ... | Szreq
23 jest mylące przez tę polską kiełbasę w Krakowie... koneksje z Polską przypadkowe. Myśl raczej o bawełnie.
Użytkownik: Szreq 2009-01-05 22:43 napisał(a):
Odpowiedź na: 23 jest mylące przez tę p... | hburdon
Ale naczekałabym się za tą kiełbasą. Szukałam polskiej kiełbasy w polskim sklepie:)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-06 11:48 napisał(a):
Odpowiedź na: Bardzo chętnie nabyłabym ... | Szreq
Szrequ kochany, o 9. Ci nie pomataczę, bom w ręce nie miała; strzeliłam - nasza kochana GSP cudnie podpowiada w emilach. Na początku zastosowałam maleńki szantażyk odnośnie podatków, coby podpowiadała dużo; GSP odgryzła się Vetinarim, ale te pogróżki były zupełnie niepotrzebne!
Natomiast 23. jest wysokich lotów! I dużo tych lotów, i nie wszyscy chcą latać, ale muszą.
Użytkownik: Akrim 2009-01-06 13:13 napisał(a):
Odpowiedź na: Bardzo chętnie nabyłabym ... | Szreq
Dwójka dzieci rodzica 9 bardzo Ci się podobała :)
Więzień (i nie tylko on) towarzyszy pewnej pani. Uciekają przed żywiołem...
Użytkownik: Valaya 2009-01-05 22:10 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Odgórny nakaz handlowania 11 - a do nakazów należy się stosować. Rodzic upodobał sobie rodziców i dzieci, niekoniecznie tylko te literkowe.
Użytkownik: Marylek 2009-01-05 23:15 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Dobry wieczór, własnie przyszłam, podrzynałam sobie gardło gdzie indziej w międzyczasie. :-p Już lecę na pocztę. Wpadłam tu uspokoić wszystkich, bo jak zobaczyłam tych 24 listonoszy stojących w kolejce, to pomyślałam, że do jutra wszystkiego nie sprzedam. Ale może sprzedam, ha!

Poczta czynna od teraz! :)
Użytkownik: Marylek 2009-01-06 19:06 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
OGŁOSZENIE TARGOWE!
Niniejszym ogłaszam uroczyście, że wszystkie towary znalazły już swoich kupców. Ostatni został nabyty wczoraj wieczorem.
Wszyscy klienci i handlarze proszeni są o rozgoszczenie się na targowisku i intensywne odwiedzanie wszystkich starganów.
Z kupieckim pozdrowieniem - GSPM
Użytkownik: littleblack 2009-01-06 22:35 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
Ojojoj, proszę nie mówić, że kramik z 2 już zamknięty...?
Użytkownik: Marylek 2009-01-06 22:39 napisał(a):
Odpowiedź na: Ojojoj, proszę nie mówić,... | littleblack
Ależ skąd! Jest jeszcze wiele egzemplarzy tego towaru! On jest dość popularny i wielu już kupiło, ale jeszcze dużo zostało, może nawet połowa asortymentu. Zapraszam! :)
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 09:40 napisał(a):
Odpowiedź na: Ależ skąd! Jest jeszcze w... | Marylek
Mnie w ogóle najwięcej brakuje z pierwszej dziesiątki: 1, 2, 5, 6, 8 i 10.
Oprócz tego nie mam jeszcze 14, 16, 17 i 19.
Użytkownik: Akrim 2009-01-07 11:22 napisał(a):
Odpowiedź na: Mnie w ogóle najwięcej br... | hburdon
17 - Joy i Marylek podali wyżej tytuł pięknie na tacy, tatuś o tym samym nazwisku co tatuś 2. Z tym że ten drugi zwany często mistrzem, a nawet Mistrzem :)
1, 5 i 16 - w nich to, co Marylek kocha bardzo, bardzo :-)
6 - Haniu, Ty znasz potrzebny język, aby tytuł rzucił się w oczy :)
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 15:40 napisał(a):
Odpowiedź na: 17 - Joy i Marylek podali... | Akrim
Akrimku, posunęłaś mnie o dwa do przodu. I jeszcze w trzy strzeliłam hurtem, nie wiem, czy tak wolno. :)
Użytkownik: janmamut 2009-01-07 13:28 napisał(a):
Odpowiedź na: Mnie w ogóle najwięcej br... | hburdon
14. Bohater pod pewnym względem podobny do bohatera 29.
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 15:41 napisał(a):
Odpowiedź na: 14. Bohater pod pewnym wz... | janmamut
Do którego?
Użytkownik: janmamut 2009-01-07 16:14 napisał(a):
Odpowiedź na: Do którego? | hburdon
Powiedzmy tego nieudałego.
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 17:31 napisał(a):
Odpowiedź na: Powiedzmy tego nieudałego... | janmamut
14 jest magiczna, ale w pewien sposób ograniczona...
Gdyby odrzucić z 14 drugą cyfrę to jest ograniczona tym, co zostało...
Bohater pod pewnym względem podobny do bohatera 29, tego nieudałego...

...myślę.
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 17:37 napisał(a):
Odpowiedź na: 14 jest magiczna, ale w p... | hburdon
...wymyśliłam.

Jeśli ktoś jeszcze nie ma, to podpowiem, że pewna cecha charakterystyczna bohatera 29 jest doskonałym mataczeniem tytułu 14.
Użytkownik: Akrim 2009-01-07 16:33 napisał(a):
Odpowiedź na: Mnie w ogóle najwięcej br... | hburdon
8 była zwizualizowana wprost baśniowo:) duży sukces odniosła piosenka będąca muzycznym motywem przewodnim tego filmu
10 - tytuł taki.. matematyczno-ornitologiczny :)
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 17:04 napisał(a):
Odpowiedź na: 8 była zwizualizowana wpr... | Akrim
Jesteś nieoceniona. :D To brakuje mi jeszcze 1, 6, 14 i 19. Muszę przejrzeć wszystkie dotychczasowe mataczenia.
Użytkownik: hburdon 2009-01-07 19:22 napisał(a):
Odpowiedź na: Jesteś nieoceniona. :D To... | hburdon
Przejrzałam - i chyba wszystko już mam, czekam tylko na Panimarylkowe potwierdzenie. Kochani jesteście. :)
Użytkownik: Szuler 2009-01-07 20:41 napisał(a):
Odpowiedź na: Przejrzałam - i chyba wsz... | hburdon
Ja nie wiem jak to jest możliwe żeby odgadnąć wszystko? Takie oczytanie czy lata praktyki w rozszyfrowywaniu mataczeń? :> Ja jak dobiję do połowy będę szczęśliwa :D
Użytkownik: janmamut 2009-01-07 23:18 napisał(a):
Odpowiedź na: Ja nie wiem jak to jest m... | Szuler
Konkurs rzeczywiście łatwy nie jest, ale co trudniejsze pozycje zostały już tak pomataczone, że wystarczy się po nie schylić. Co więcej, należy wnioskować, że komplet oprócz Hani odgadli już co najmniej: Akrim, Anna 46 i Joy.
Użytkownik: hburdon 2009-01-09 14:17 napisał(a):
Odpowiedź na: Konkurs rzeczywiście łatw... | janmamut
Ha ha, a jednak się okazało, że dwa strzały miałam niecelne. :) To dlatego - uwaga, mataczenie! - że przy 5 i 16 naprawdę jest w co strzelać! :) Brakuje mi też odpowiedzi na jedno pytanie dodatkowe.

Dodam jeszcze, że jak jestem w Polsce - czyli podczas poprzedniego konkursu i podczas tego - to rozwiązuje cała moja rodzina z przydatkami. :) Trudności mam tylko ze zmotywowaniem ich, zawsze marudzą, że oni to w ogóle nic nie rozpoznają i nie pamiętają; powód, dla którego ja tak długo opierałam się konkursom. A tymczasem, jak się mocno wczytać, to się zawsze coś wymyśli.
Użytkownik: hburdon 2009-01-09 21:20 napisał(a):
Odpowiedź na: Ha ha, a jednak się okaza... | hburdon
Kolejne odpowiedzi wysłane, znów z nadzieją, że to już błogi koniec. :)

Wjechać w kogoś czołgiem? ;)
Użytkownik: littleblack 2009-01-11 12:06 napisał(a):
Odpowiedź na: Kolejne odpowiedzi wysłan... | hburdon
Tak, tak! Marzę o zderzeniu czołowym z czołgiem numer 2:D Coś mi się tam zastało w łepetynie, może terapia szokowa przyniesie efekty...
Użytkownik: Akrim 2009-01-11 12:50 napisał(a):
Odpowiedź na: Tak, tak! Marzę o zderzen... | littleblack
Tatuś bardzo znany, znasz dwie jego pociechy. Tytuł szukanego dziecięcia brzmi bardzo niewinnie, ale w środku już tak miło nie jest.. :))
Użytkownik: hburdon 2009-01-11 12:53 napisał(a):
Odpowiedź na: Tatuś bardzo znany, znasz... | Akrim
A Akrim już bardzo zręcznie wjechała czołgiem w tego tatusia wcześniej, pozwolę sobie zacytować:
"17 (...) tatuś o tym samym nazwisku co tatuś 2. Z tym że ten drugi zwany często mistrzem, a nawet Mistrzem :)"
Użytkownik: Marylek 2009-01-11 13:47 napisał(a):
Odpowiedź na: A Akrim już bardzo zręczn... | hburdon
Hi, hi, hi! A ja słyszałam, że Mistrzem zwany był tatuś 24! Wielu, widać, Mistrzów tu mamy!
Użytkownik: Akrim 2009-01-11 14:56 napisał(a):
Odpowiedź na: Hi, hi, hi! A ja słyszała... | Marylek
Mistrzów ci u nas dostatek :) Na szczęście każdy w innym gatunku, bo dopiero by było szukanie! ;))
Użytkownik: littleblack 2009-01-11 14:24 napisał(a):
Odpowiedź na: A Akrim już bardzo zręczn... | hburdon
Dziękuję:) Udało się coś wykombinować:)
Użytkownik: Annvina 2009-01-08 12:32 napisał(a):
Odpowiedź na: Ja nie wiem jak to jest m... | Szuler
Dla mnie to jest też niepojęte. Dobiłam do 1/3 i jestem z siebie zadowolona - ale przecież o zabawę chodzi, a nie o pierwsze miejsce. Z każdego nieczytanego, odgadniętego dusiołka cieszę się skacząc do góry :)
Użytkownik: KrzysiekJoy 2009-01-08 13:29 napisał(a):
Odpowiedź na: Dla mnie to jest też niep... | Annvina
O pierwsze miejsce nikomu tu nie chodzi, bo takowych miejsc tu nie ma. Jest tylko i wyłącznie zabawa.:)))
Użytkownik: Annvina 2009-01-08 16:17 napisał(a):
Odpowiedź na: O pierwsze miejsce nikomu... | KrzysiekJoy
I to jest właśnie najpiękniejsze w tych konkursach. Jak komuś niewtajemniczonemu mówię, że biblionetka, że konkurs, pada pytanie "a jakie są nagrody?". Nie dla każdego zabawa i satysfakcja są nagrodą...
a tak na marginesie - odezwał się ten, który nigdy pierwszego miejsca/kompletu punktów nie zdobywa :P
Użytkownik: Akrim 2009-01-08 16:56 napisał(a):
Odpowiedź na: I to jest właśnie najpięk... | Annvina
To pytanie doprowadza mnie czasem do nieomal szewskiej pasji ;( Dobrze, gdy po odpowiedzi, że nagrodą jest satysfakcja i radość oraz że konkurs to świetna, miła rozrywka, a także bagatela! - gimnastyka starzejącej się mózgownicy, widzę uśmiech na twarzy pytającego, ale gdy słyszę pogardliwo-lekceważące phi! to mam wielką ochotę za kudły szarpnąć :)))
Użytkownik: JoannazKociewia 2009-01-14 07:39 napisał(a):
Odpowiedź na: I to jest właśnie najpięk... | Annvina
Brak nagród to nie jedyne, co ludzi zadziwia w biblionetkowych konkursach. Nie do pojęcia dla niektórych jest to, że można poprawiać i uzupełniać swoje odpowiedzi, a do tego organizatorzy podpowiadają! A jeszcze bardziej zdumiewające jest to, że konkurencja tak stara się pomagać w odgadywaniu!
Użytkownik: KrzysiekJoy 2009-01-08 13:26 napisał(a):
Odpowiedź na: Ja nie wiem jak to jest m... | Szuler
Nie zapominaj o tym, że są jeszcze podpowiedzi, których na forum nie ma, udzielane są przez organizatorkę konkursu droogą mailową.
A odpowiadając na Twoje pytanie: "Takie oczytanie czy lata praktyki w rozszyfrowywaniu mataczeń?"
W moim przypadku raczej to drugie, plus czarny kot i szklana kula.:)
Użytkownik: Anna 46 2009-01-08 17:36 napisał(a):
Odpowiedź na: Ja nie wiem jak to jest m... | Szuler
Możliwe, możliwe! Popatrz, chyba wszyscy już mają kompleciki, bo nikt nie łaknie matactw. :-)
Użytkownik: Szreq 2009-01-08 22:06 napisał(a):
Odpowiedź na: Możliwe, możliwe! Popatrz... | Anna 46
Nikt nie łaknie matactw.Ciekawe dlaczego? Ja powiem dlaczego,bo mnie one do szewskiej pasji doprowadzają. Chyba nawet jak będę weteranem to ich nie załapię, a szczególnie matactw Joy'a:)) za wysokie półki:))
Poczekam na czołgi:D
Użytkownik: janmamut 2009-01-08 22:30 napisał(a):
Odpowiedź na: Nikt nie łaknie matactw.C... | Szreq
Ależ właśnie matactwa Joya nadają konkursom szczególny smaczek! Teraz ich jest, niestety, mniej, ale pamiętam sporo z wcześniejszych wydań. Myśli człowiek, myśli, myśli i nic; aż nagle następuje olśnienie i -- choć nigdy się z książką wcześniej nie zetknął -- jest pewien rozwiązania. Tego warto spróbować, bo takie olśnienia są nagrodami w trakcie konkursu.

A czołgów było już w tym konkursie sporo...
Użytkownik: KrzysiekJoy 2009-01-08 22:55 napisał(a):
Odpowiedź na: Nikt nie łaknie matactw.C... | Szreq
Droga Szrequ a powiedz no mi co Ci brakuje, bo chciałbym troszkę Cię z tej szewskiej pasji wyleczyć. 9 nie masz? Poszukaj nazwy nordyckiego piekła i już będziesz miała blisko a nie jak w tytule.:)
Użytkownik: Szreq 2009-01-09 09:47 napisał(a):
Odpowiedź na: Droga Szrequ a powiedz no... | KrzysiekJoy
Dziękuję Joy wyleczyłeś mnie:)) ale to nie jest typowe Twoje matactwo lecz czołg specjalnie dla mnie:) bo jak mamut napisał o Twoich matactwach: "Myśli człowiek, myśli, myśli i nic; aż nagle następuje olśnienie" a mnie olśniło w 3 sekundy ( wyściskam Cię po galicyjsku.. .już niedługo:))
Użytkownik: McAgnes 2009-01-13 15:22 napisał(a):
Odpowiedź na: Nikt nie łaknie matactw.C... | Szreq
Matactwa Joy'a są świetne, nie czepiaj się :) Za to matactwa mamuta - ho ho, te to są dopiero! :D
Użytkownik: janmamut 2009-01-13 21:09 napisał(a):
Odpowiedź na: Matactwa Joy'a są świetne... | McAgnes
Czyżbyś jakiegoś z mych z tego konkursu nie rozumiała? :-)

Rzeczywiście jednak zdarzyło się już parę razy, że organizator(ka) konkursu pytał(a) mnie, co miałem na myśli. A ja tylko staram się naśladować sposób mataczenia Joya i innych mistrzów...
Użytkownik: McAgnes 2009-01-13 23:32 napisał(a):
Odpowiedź na: Czyżbyś jakiegoś z mych z... | janmamut
Rozumiem tylko te mataczenia, do których już wcześniej miałam tytuły :)
Użytkownik: janmamut 2009-01-13 23:50 napisał(a):
Odpowiedź na: Rozumiem tylko te matacze... | McAgnes
A czegoś Ci jeszcze potrzeba? Parę minut zostało...
Użytkownik: McAgnes 2009-01-14 00:10 napisał(a):
Odpowiedź na: A czegoś Ci jeszcze potrz... | janmamut
Już nie zostało :) A faktycznie, ostałam się z 6, pokonała mnie, teraz to już tylko czekać na prawidłowe odpowiedzi.
Dzięki mamucie :)
Użytkownik: Annvina 2009-01-09 08:52 napisał(a):
Odpowiedź na: Możliwe, możliwe! Popatrz... | Anna 46
Ależ mnie bardzo dużo brakuje, tylko mam realistyczne podejście do swoich odpowiedzi i jeśli nie czytałam, nie znam autora, dzieło nie jest powszechnie znane lub nie miało znanej wizualizacji i jeszcze całkiem nie kojarzę mataczeń, to się nie będę porywać z motyką na słońce :) A tak realistycznie - gdyby ktoś mógł pomataczyć 18 lub chociaż tatusia, bo go ponoć znam? Albo pomataczyć skąd mogę go znać :) I 25 i 29 tytuły bo tatusiów mam :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-09 10:48 napisał(a):
Odpowiedź na: Ależ mnie bardzo dużo bra... | Annvina
18 - tatuś z bardzo barwnym życiorysem, choć najbardziej widocznym kolorem w jego książkach jest biel... Sporo tam też psów i morza ;)
Konkursowe ze zbioru :)
25 tutaj doszłaś już do oficerów, prawda? Ten konkursowy był zbyt młody, aby mieć dzieci.. :) Poza tym miał ważne zadanie do wykonania :)
Użytkownik: Annvina 2009-01-09 12:37 napisał(a):
Odpowiedź na: 18 - tatuś z bardzo barwn... | Akrim
Pięknie dziękuję, znalazłam tatusia 18, zaraz pójdzie do sprawdzenia :) i będę męczyć oficera :)
Użytkownik: Annvina 2009-01-09 13:15 napisał(a):
Odpowiedź na: 18 - tatuś z bardzo barwn... | Akrim
Wymęczyłam tego oficera, teraz czekam na potwierdzenie :)
Użytkownik: Akrim 2009-01-09 14:13 napisał(a):
Odpowiedź na: Wymęczyłam tego oficera, ... | Annvina
29 - to coś może być czarne, bywa też białe :))
Użytkownik: wtm 2009-01-12 09:26 napisał(a):
Odpowiedź na: Możliwe, możliwe! Popatrz... | Anna 46
Mnie brakuje 6, 8, 18, 21, 22.
Chętnie usłyszę coś na ich temat. W zamian mogę odstąpić coś z pozostałych.
Użytkownik: Akrim 2009-01-12 10:07 napisał(a):
Odpowiedź na: Mnie brakuje 6, 8, 18, 21... | wtm
Wszystkie były już mataczone :-) Chyba tylko 21 nie. Z treści dusiołka wyłania się pewien kraj :)) Skojarz go z często opisywanym i będącym inspiracją dla wielu malarzy regionem. Odwiedzanym też chętnie przez turystów :)
Użytkownik: hburdon 2009-01-12 11:09 napisał(a):
Odpowiedź na: Mnie brakuje 6, 8, 18, 21... | wtm
6: supermarket to przy tym pikuś. Można w nim spędzić całe.
8: baśniowa ekranizacja! (W swoim czasie kochałam też teledysk - młoda byłam. ;))
18: część większej całości. Dużo jednostek używanych do liczenia odpowiedzi na pytanie dodatkowe.
21: ja o truflach czytałam w innej książce autora; on chyba lubi trufle. Nic dziwnego, że musiał się przeprowadzić.
22: autorka znana chyba wielu z nazwiska, a - jak widać po BiblioNETce - tylko niewielu z twórczości. Szkoda.
Użytkownik: Marylek 2009-01-12 09:00 napisał(a):
Odpowiedź na: Przedstawiam KONKURS NR ... | bogna
UWAGA! Przypominam wszystkim klientom i handlarzom, że targowisko jest czynne do wtorku, do godziny 24.00. Potem zamykamy celem inwentaryzacji.
Zapraszam na zakupy!
Patronaty Biblionetki
Biblionetka potrzebuje opiekunów
Recenzje

Użytkownicy polecają:

Redakcja poleca: