Tytuł tekstu: Świat, w którym kawa zawsze oblewa spodnie

Umberto Eco - intelektualista, pracownik naukowy, wykładowca, felietonista, powieściopisarz, językoznawca, analityk znaczeń wyrazów i wyrażeń - być może wygodnie rozparty w domowym fotelu, w swoim gabinecie, obmyślał przy papierosie i espresso króciutkie felietony. Może były to tylko dopełnienia opowieści, którymi bawił swoich studentów, synów, przyjaciół. Opowieści, dla których podstawą były jego podróże, obserwacje z ulicy, biblioteki, pociągu, urzędu, samolotu. Może pomysłem do napisania dwóc...

Tytuł tekstu: Poczytaj przemyślenia

Zapoznając się z tematyką przemyśleń ujętych w formę kilkunastu esejów - zdajemy sobie sprawę, że ponownie zabrakło nam czasu na zastanowienie się nad podstawowymi sprawami z życia codziennego. Umberto Eco usiadł i chcąc napisać - musiał się w to zagłębić. A my czytając, często mrukniemy "- Faktycznie". Język Eco z pewnością nie utrudni czytania, a swoiste poczucie humoru nie pozwoli się znudzić.

Tytuł tekstu: Felietonowo

Jak w większości zbiorów felietonów - zdarzają się zarówno świetne, jak i przeciętne. Do tych pierwszych bez wątpienia zaliczyłbym "Jak być Indianinem" czy "Jak urządzić bibliotekę publiczną", do tych drugich np. "Jak zostać kawalerem maltańskim", choć oczywiście to kwestia gustu. Autor ma specyficzne poczucie humoru, które mi przypadło do gustu. Ostatnio czytałem "Świat według Clarksona" i może to zabrzmi jak profanacja, ale dość podobne są felietony Umberta (ale jednak lepsze) i Jeremy'ego. Ob...

Tytuł tekstu: [bez tytułu]

Umberto Eco w roli publicysty ze specyficznym poczuciem humoru. Króciutkie artykuły, nadają się, gdy chcemy odetchnąć na chwilkę i rozbawić się do łez. Mnie się podoba, ale podkreślam humor jest specyficzny - nie każdemu przypadnie do gustu. Niektóre (a właściwie większość) tematów są wręcz banalne.

Tytuł tekstu: z okładki

Umberto Eco, znany polskiemu czytelnikowi głównie jako autor światowego bestsellera "Imię róży" (1987), to nie tylko uczony profesor i genialny powieściopisarz. To również mieszkaniec cywilizacji: konsument kultury masowej, petent w urzędach, pasażer w pociągach i gość w hotelach.

"Zapiski na pudełku od zapałek" to wybór felietonów pisanych przez niego w latach 80. i 90. w mediolańskim "L'Espresso", to błyskotliwe i pełne finezyjnego dowcipu vademecum współczesnego człowieka.

Obdarzony umiejętnością ironicznej syntezy, przewrotnie acz prawdziwie pokazuje Eco rzeczywistość, ujawniając rządzące nią, często absurdalne, często jedynie komiczne mechanizmy.

"Zapiski na pudełku od zapałek" to lektura lekka i zabawna, ale również skłaniająca do refleksji nad światem, w którym przyszło nam żyć.

[Historia i Sztuka, 1993]

Forum - dyskusje na temat książki

Nikt jeszcze nie rozpoczął żadnej dyskusji na temat tej książki. Zaloguj się aby dodać nowy temat. Jeśli nie masz konta możesz się zarejestrować tutaj.